YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5999
KARAR NO : 2021/2156
KARAR TARİHİ : 13.04.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması, kişiler arasında doğmuş bir alacak borç ilişkisine dayanmayan kazanç elde etme amaçlı ödünç para verme eylemlerinin tefecilik suçu kapsamında bulunması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması, bu bağlamda maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda ayrıntılı ve gizli kolluk araştırması yaptırılmasından, ilgili icra dairelerinden sanığın alacaklı olduğu takip dosyalarında borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan para alıp almadığı konusunda ve dosyada, soruşturma aşamasında beyanları bulunan …, … ile senet borçlusu olup hakkında icra takibi yapılan …’in çağrılarak tanıklıklarına başvurulmasından, müşteki …’in tekrar dinlenerek sanıktan hangi tarihlerde, ne miktarda, kaç kere para aldığının açıklattırılmasından, sanığın vergi mükellefi olup olmadığının araştırılarak hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığının sorulması, yapılmışsa raporların mahkemeye gönderilmesinin istenmesi, yapılmamışsa gerektiğinde hakkında vergi incelemesi yaptırılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer almayan TCK’nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı

TCK’nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesi lüzumu,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.