YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8146
KARAR NO : 2021/1629
KARAR TARİHİ : 24.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapmak
Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK’nın 241/1, 62, 52. maddelerince 1 yıl 8 ay hapis, hak yoksunluğu
Sanık … ve … hakkında TCK’nın 58. maddelerince mükerrirlere özgü infaz rejimi

Tayin olunan ceza miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı temyiz inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 318. maddesi gereğince reddiyle, temyiz incelemesinin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
1-Sanıklar …ve … hakkında tefecilik yapmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdaafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez atılı suçu işlediği kabul edilen sanıklar hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık …, hakkında tefecilik yapmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın aksi kanıtlanamayan savunmaları ve dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın iş yerini suç tarihinden önce devrettiği bir kısım tanıkların soruşturma aşamasında sanık aleyhine sanığı iş yerinde görmeden sanığın iş yeri olduğunu düşünerek beyanda bulundukları, kovuşturma aşamasında ise sanığı bizzat işyerinde görmediklerini beyan ettikleri ayrıca dosyanın diğer sanıkları da sanık …’in söz konusu iş yeriyle hiç bir bağlantısının bulunmadığını beyan etmeleri ve iş yerinin hesaplarının incelenmesinde sanık adına rastlanmadığının anlaşılması karşısında POS tefeciliği yaptığı iddiasının kuşkulu kaldığı, atılı suçu işlediğini gösteren mahkumiyetine yeterli somut, tarafsız ve her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle TCK’nın 53/1. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.