YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8979
KARAR NO : 2021/1851
KARAR TARİHİ : 31.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A)Sanıklar …, … hakkındaki tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin Eylül 2009 tarihi yerine 2009 yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Sanıklara tayin olunan temel hapis cezalarında zincirleme suç nedeni ile artırım yapılıp takdiri indirim neticesi sonuç hapis cezalarının sanık … yönünden 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün, sanık … yönünden 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi olarak gösterilmemiştir.
Sanıklar hakkında TCK’nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanması hususunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
A)Sanık … hakkındaki tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Sanıklar … ve …’in müştekilere faiz karşılığı ödünç para verdiği, sanık …’un ise diğer sanıkların müştekilerden aldığı senetleri icraya koyduğu gerekçesiyle … hakkında tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;
TCK’nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin gerektiği ancak tarafların ve tanıkların beyanları ile iddianame anlatımı dikkate alındığında, sanık …’nın eylemi gerçekleştirdiği iddia olunan

somut olayda faizle para alanlara para verme sırasında faiz ödenmesi hususunda anlaşma olmadığı, sanığın eyleminin diğer sanıklarla iştirak halinde gerçekleştiğini gösteren bir delil de bulunmadığı, ayrıca … ile sanık arasındaki borç ilişkisinin hayvan alım-satımına dayandığı, buna ilişkin sözleşmenin dosyada mevcut olduğu görülmekle, somut olayda faiz karşılığı ödünç para verme ögesinin bulunmadığı anlaşıldığından suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, yüklenen suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
1)Sanık hakkında 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13’er ay olarak hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,
2)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin Ağustos 2009 yerine 2009 yazılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 31/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.