Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/10739 E. 2024/112 K. 10.01.2024 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10739
KARAR NO : 2024/112
KARAR TARİHİ : 10.01.2024


MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/7 E., 2015/451 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/7 Esas, 2015/451 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi
Özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, olayın intikalinin doğal olduğuna, eksik araştırmayla karar verildiğine, mağdurenin beyanlarına itibar edilebileceğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece ”Olay tarihinde … 13 Nolu Aile Sağlığı hekimi olarak görev yapan Dr Sanık …’ın 14.10.2014 suç tarihinde mağdure katılan …’in muayenesinde, mağdure katılan …’in önce sırtını muayene ettiği, steteskop ile muayene edip daha sonra muayene için boğazına baktığında, iki eli ile mağdure katılanın yanaklarına dokunduğu, ‘uzan göğsünü muayene edeyim’ diye söyleyip, sırt üstü uzanan mağdure katılanın göğsünü steteskopla muayene ettiği ve daha sonra steteskop’u cebine koyup, elleri ile mağdure katılanın göğüslerine dokunduğu, bu sırada mağdure katılanın göğüs bölgesinin tamamen çıplak olduğu ve mağdure katılanın çekinmesi üzerine ‘korkma’ diyerek yanağını sıktığı, mağdurenin tekrar göğüslerini ellediği ve sıktığı, muayenesi sırasında sürekli mağdure katılanın göğüslerine baktığı belirtilerek mağdure katılana yönelik cinsel istismar suçundan TCK’nun 103/1-(a) maddesi yoluyla 103/1, 3-(d) maddesi hükmünce cezalandırılması istemi ile dava açılmış ise de; Mağdure katılanın öğrenci de olup, Aile Hekimi de olan Doktor sanığın muayehanesine giderek 14.02.2012 ve 14.10.2014 tarihleri ve arasında 16 kez muayene olduğu ve son kez gittiği 14.10.2014 tarihinde de öksürük şikayeti ile başvurduğu, hastaların muayenelerinin inspeksiyon (gözle muayene), palpasyon (elle muayene), perküsyon ( vurarak muayene), oskultasyon (dinleyerek muayene) ve olfaksasyon (koklayarak) muayene yöntemleri ile yapıldığı ve mağdure katılanında 14.10.2014 suç tarihinde öksürük şikayeti ile sanığa başvurduğu ve hastalığının niteliği itibariyle de elle muayene ve dinleyerek muayenesinin yapılması gerektiği ve sanık doktorunda elle ve ayrıca steteskop cihazı ile dinlemek suretiyle mağdure katılanı muayene ettiği ve mağdure katılanın sanığın bu muayenesini de yanlış değerlendirebileceği ve sanığın atılı suçu işlediğine dair, yeterli, inandırıcı, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut kanıtlarında elde edilemeyip, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı iddia, sanığın aşamalardaki değişmeyen beyanları, mağdure katılanın muayenesi ile ilgili tutanaklar, toplanan kanıtlar ve dosya kapsamından kesin olarak saptandığından, sanığın atılı suçtan 5271 sayılı CMK’nun 223/2-(e) maddesi hükmünce beraatine karar verilmek gerekmiş ” şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/7 Esas, 2015/451 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.