YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11807
KARAR NO : 2021/9313
KARAR TARİHİ : 24.11.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri bütün halinde zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi
ise çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek bu suçlardan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, tebliğnamede sanık olarak gösterilen …, …, … haklarında kurulan beraat hükümleri ve sanık … hakkında nitelikli yağma suçundan verilen beraat kararıyla ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarının lehe sayılan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK’nın 104/1, 234/3. maddelerinde düzenlenip öngörülen cezaların üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükümleri kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.