Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/12428 E. 2023/7178 K. 06.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12428
KARAR NO : 2023/7178
KARAR TARİHİ : 06.11.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/296 E., 2015/293 K.
SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2012/296 Esas, 2015/293 Karar sayılı kararı ile, sanığın;
A. Mağdur … …’a Yönelik;
1. Nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Mağdur …’a Yönelik
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve beşinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Katılanların rızaları ile Mersin’den Gaziantep’e gittikleri ve sanığın katılan …’ün sanıkla rızası dahilinde cinsel ilişkiye girmiş olması ve katılan …’ün psikolojik rahatsızlığı bulunması nedeniyle beyanlarına itibar edilemeyeceğine usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Katılan …’ün rızası olmaksızın cinsel ilişkiye girdiğine ve alıkoyma suçu bakımından da eylemin cinsel amaçlı gerçekleşmediğine, sanık … hakkında katılan …’e yönelik nitelikli cinsel saldırı suçunu ve katılan Nilay’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair şüpheden uzak delile ulaşılamadığına sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkeme, “…Sanık … her ne kadar müşteki …’e yönelik müsnet cinsel istismar suçunu ve müştekilere yönelik hürriyeti tahdit suçlarını işlemediğini belirtmişse de, mahkememizce müsnet cinsel istismar suçu yönünden ve hürriyeti tahdit suçu yönünden müştekilerin beyanları doğru ve samimi kabul olunmuş ve müşteki … …’ın saflığından ve iyi duygularından yararlanarak Gaziantep’e gelmesini sağladığı ve daha sonra … …’a karşı vücuduna organ sokarak müsnet cinsel istismar suçunu işlediğine mahkememizce kanaat getirilmiştir. Zira … bir bayan olan müşteki …’ün, dosyadaki hastane sağlık evraklarından ve raporlarından fiili livataya maruz kaldığı dikkate alındığında, hatta bu nedenle mikrop kapıp hasta olduğu da dikkate alındığında, olay tarihine kadar başkasıyla beraber olmayan … bir bayan olan müşteki …’ün kendi rızasıyla anal yoldan sanık … ile ilişkiye girmediğine sanık …’nın müşteki …’ün rızası dışında anal yolla ilişkiye girdiğine yani müşteki …’e yönelik müsnet fiili livata suçunu işlediğine kanaat getirilmiş ve bu ilişkinin sanık tarafından müşteki …’ün rızası dışında gerçekleştirdiğine kanaat getirilmiş ve her ne kadar sanık … müşteki …’le rızası ile ilişkiye girdiğini belirtmişse de, bu beyanının müşteki …’le normal yol ile ilişki yönünden olabileceği mahkememizce kanaat getirilmiş, mahkememizce sanığın müşteki …’e rızası dışında anal yolla yani fiili livata ile vücuda organ sokarak, müsnet cinsel istismar suçunu işlediğine kanaat getirilmiştir. Bu suçun işleniş şekli dikkate alınarak sanığa alt sınırdan ceza verilmiştir ve bu suç yönünden 6545 SY dan önceki düzenleme daha lehe olduğundan, sanık hakkında 6545 SY dan önceki TCK nun 102/2 maddesi uygulanmıştır. Mahkememizce müştekilerin beyanları doğru ve samimi kabul olunmuş ve müşteki …’ün sanık … tarafından her nasılsa kandırılarak, Gaziantep’e getirilip birlikte olduğu ve sonunda müşteki …’ün sanık …’dan kurtulmaya çalışmak için ailesini aradığı ve bunun üzerine annesi Nihal’in kızı …’ün yanında Gaziantep’e geldiği ve o esnada sanığın yaramaz biri olduğunu anlayınca kızını götürmek istediği, fakat sanık …’nın müşteki …’ün ve annesi müşteki Nihal’in gitmesine engel olduğu ve onları cebir ve tehditle kapıyı kilitleyerek ve hile evden yanından ayrılmalarına engel olduğuna ve bu şekilde sanık …’nın müştekilere yönelik hürriyeti tahdit suçlarını işlediğine kanaat getirilmiş ve sanığın müsnet bu suçlardan cezalandırma yoluna gidilmiştir. Mahkememizce sanığın savunmalarına itibar olunmamış, doğru ve samimi kabul olunmamıştır. Sanığın savunmaları kendisini suçtan kurtulmaya yönelik savunmalar olarak kabul olunmuştur. Yine sanığın eylemi her müşteki için ayrı ayrı suç oluşturduğuna kanaat getirildiğinden, 2 kez ayrı ayrı bu suç yönünden cezalandırma yoluna gidilmiştir. Sanığın müştekilere yönelik eylemi birkaç gün sürmüş olması dikkate alınarak ve sanığın bu eylemleri yoğun bir kast altında gerçekleştirdiğine kanaat getirilerek, bu durumlar sanık aleyhine teşdit nedeni sayılarak sanığa müsnet hürriyeti tahdit suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak hapis cezası verilmiş, yine sanığın müştekilere yönelik bu hürriyeti tahdit suçunu müşteki … …’a yönelik cinsel amaçlı gerçekleştirdiğine ve … …’ın annesi müşteki … da müşteki …’e yönelik cinsel amacına ulaşmak için müsnet hürriyeti tahdit suçunu işlediğine kanaat getirilmiş ve sanığın cezalarında TCK nun 109/5 maddesi uyarınca cezalarında artırım yoluna gidilmiştir.” şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanların gerek kendi içinde gerekse birbirleriyle çelişki içeren beyanları, savunma; katılanların kendi rızaları ile geldikleri sanığın evinden, birlikte evlilik işlemleri için fotoğraf çektirmeye gittikleri, yine sanık ile katılan …’ün sanık ile katılan …’in beyanından anlaşıldığı üzere geceleri aynı odada kalmış olmaları birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2012/296 Esas, 2015/293 Karar sayılı kararında sanığın nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına yönelik öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.