Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/14887 E. 2021/9822 K. 07.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14887
KARAR NO : 2021/9822
KARAR TARİHİ : 07.12.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.04.2019 gün ve 2018/712 Esas, 2019/272 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Sanık müdafisinin istinaf incelemesi neticesinde kurulan hükmü süresinde temyiz etmesinden sonra sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 15.10.2021 tarihli dilekçesi ve 16.11.2021 tarihli yazılı ifadesi ile temyiz isteminden vazgeçmesi karşısında, incelemenin katılan Bakanlık vekilinin temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Katılan Bakanlık vekilinin 17.12.2019 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik 25.12.2019 tarihli temyiz dilekçesini Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elektronik imzalı olarak gönderdiği ve mevcut haliyle temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.