YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/21435
KARAR NO : 2022/8448
KARAR TARİHİ : 29.09.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve şantaj (mağdure Kadergül’e yönelik), tehdit (mağdureler … ile …’ya yönelik)
HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile diğer atılı suçlardan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde on sekiz yaşından küçük bulunan mağdurelerin yargılamaya dahil edilmeksizin yokluklarında kurulan hükümlerin yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesi ve mağdurelerin inceleme tarihinde reşit olduğunun dosya kapsamından anlaşılması karşısında, hükümlerle ilgili temyiz hakkına sahip mağdurelere, vekilin temyizine muvafakati olup olmadığına dair ihtar şerhli gerekçeli hükmün tebliğine dair Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinden verilen 30.03.2021 gün ve 2016/12677 Esas, 2021/2591 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği mahkemece usulüne uygun şekilde yapılan tebligatlara rağmen mağdurelerin hükmü temyiz etmedikleri tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, bu kapsamda hükmü temyize hakkı bulunmayan vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Olayın intikal şekli ve süresi, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin başka delille doğrulanmayan soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.