Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/27000 E. 2022/2121 K. 09.03.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/27000
KARAR NO : 2022/2121
KARAR TARİHİ : 09.03.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Mahkemece yargılama sırasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalından aldırılan 23.06.2014 tarihli sağlık kurulu raporunda ruh sağlığı bozulmadığı belirtilen mağdureyi değişik tarihlerde fuhuş maksatlı erkeklere temin eden sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.’nın 43/1. maddesinin uygulamaması ile şartları oluşmadığından aynı Kanunun 102/5. maddesinin tatbik edilemeyeceğinin gözetilmemesi kazanılmış hak nedeniyle sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma, tanık beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın, reşit mağdureyi diğer sanık …’ye hangi amaçla teslim edip, mağduru olduğu hangi nitelikli cinsel saldırı eylemine iştirak ettiği hususunun gerekçede açıklanmadığı ve mevcut haliyle üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.