Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/5033 E. 2023/3517 K. 25.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5033
KARAR NO : 2023/3517
KARAR TARİHİ : 25.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/304 E., 2015/97 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/304 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve aynı Kanun’un 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteminin, kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde sekiz yaşında olan mağdur …’ın kendi evinin olduğu apartmanın asansöründe sanık … ile karşılaştığı, bu sırada sanık …’un katılan mağdur …’ın poposunu ve cinsel organını okşadığı, daha sonra elini kıyafetinin içine sokarak aynı eylemlerine devam ettiği, böylece çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, mahkemece kabul ve takdir kılınmış ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler usul ve kanuna uygun bulunduğunda anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/304 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye …’un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK’nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.