Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/5303 E. 2023/5614 K. 27.09.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5303
KARAR NO : 2023/5614
KARAR TARİHİ : 27.09.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/345 E., 2015/73 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.08.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/345 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçlardan 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı Çocuk Korumu Kanunu’nun (ÇKK) 11 inci maddesinin delaletiyle 5 inci maddesinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi
Kararın usule, kanuna ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sağlık kurulu raporu uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza ehliyetinin bulunmadığını söylemenin mümkün olmadığına, mağdurun suça sürüklenen çocuğun eylemleri nedeniyle psikolojisinin bozulmuş olduğunu ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan …’nın temyiz istemi
Kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sosyal hizmet uzmanı …. tarafından tanzim olunan 28.10.2014 tarihli sosyal inceleme ve Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 13.01.2014 tarihli sağlık kurulu raporları ile suça sürüklenen çocuğun duruşmada gözlemlenen fiziki ve ruh hali birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibarı ile işlediği iddia olunan suça konu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeteri oranda gelişmediğinin kabulü gerektiği, bu durumda ise suç tarihi itibarıyla ceza sorumluğunun olmadığı diğer anlatımla, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlara yönelik 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereği hakkında “Ceza verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerektiği bununla birlikte bahsi geçen sosyal inceleme raporu çerçevesinde kendisi hakkında 5395 sayılı ÇKK’nun 5 inci maddesinde yazılı güvenlik tedbirlerden “Danışmanlık” ve “Sağlık” tedbirlerinin uygulanması önerildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında nihai olarak karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli
kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdur vekili ile katılan …’nın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/345 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ile katılan … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekili ile katılan …’nın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.