YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5704
KARAR NO : 2023/5176
KARAR TARİHİ : 14.09.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/314 E., 2015/95 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/314 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; tehdit suçundan aynı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca neticeten hükmolunan 7 ay 15 gün hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yapılan kovuşturma neticesinde toplanan deliller, savunma ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde katılan mağdurenin annesi olan katılan … ve üvey babasının sanığa ait motorsikletle evden dışarı çıktıkları, bu esnada katılan mağdurenin üvey babasının arkadaşı olan sanığın evde bulunduğu, katılan mağdurenin balkon merdivenlerinde oturduğu sırada sanığın katılan mağdurenin ensesini öptüğü ve ısırdığı, bir eli ile mağdurenin üzerinde bulunan eşofmanın lastiğini sündürerek iç çamaşırına baktığı, katılan mağdurenin babaannesi olan tanık Kerime’nin sanığın katılan mağdurenin ensesinden öpmesini görerek sanığı uyardığı, bir müddet sonra sanığın katılan mağdureye dondurmacıya gitmeyi teklif ettiği, katılan mağdurenin tanık Kerime’den izin istediği ancak tanık Kerime’nin önce izin vermediği, katılan mağdurenin suratını asması üzerine katılan mağdureye hitaben “Ne yapıyorsan yap” dediği, bunun üzerine sanık ve katılan mağdurenin dondurmacıya gitmek üzere evden çıktıkları, dondurmacıya giderken sanığın elini katılan mağdurenin elbisesinden içeri sokarak katılan mağdurenin göğüsleri ile ve sütyeninin ipi ile oynadığı, akabinde bu olanları ailesine anlatması halinde kendisini ve ailesini öldüreceğini söylediği, dondurmacının kapalı olması üzerine eve geldikleri, katılan mağdurenin sanığın kendisine yaptığı şeyleri annesi olan katılan …’ye söylemesi üzerine katılan …’nin şikayetçi olduğu, somut olayın bu şekilde kabul edildiği, sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığında müdafii huzurunda vermiş olduğu beyanında katılan mağdureyi şaka amaçlı boynundan öptüğünü ve hafifçe ısırdığını bildirmesi, tanık Kerime’nin beyanında sanığın katılan mağdureyi boynundan öptüğünü gördüğünü ifade etmesi, katılan mağdurenin aşamalar boyunca değişmeyen ve mahkemece samimi bulunan beyanları, dosya kapsamı ve olayın oluşu bir arada göz önüne alındığında sanığın katılan mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarını işlediği tam kanaatine varılmış olup sanığın bu suçlardan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tehdit Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararının İncelenmesinde
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin
onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, söz konusu karara yönelik temyiz isteminin itiraz olarak merciince değerlendirilmesi gerektiğinden bu yönden iadesine karar vermek gerekmiştir.
B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde
Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
A. Tehdit Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, itiraz merciince değerlendirilmek üzere İADESİNE,
B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/314 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.09.2023 tarihinde karar verildi.