Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/6429 E. 2023/4821 K. 06.09.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6429
KARAR NO : 2023/4821
KARAR TARİHİ : 06.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/588 E., 2015/405 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/588 Esas, 2015/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebebi
Özetle, cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve kararın lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece “Olay günü mağdurenin oturdukları bina önünde oyun oynadığı sırada, sanığın binanın önüne gelerek telefonla konuşuyormuş gibi katılan mağdureyi izlediği, daire penceresinden sanığı ve çocuğunu gören tanık anne …’ın durumdan şüplenerek kızını eve çağırdığı, katılan mağdurenin binaya girdiği sırada arkasından giren sanığın bina içinde mağdureyi para vereceğini söyleyerek yanına çağırıp kucaklayarak kıyafetlerinin üzerinden cinsel organına eli ile dokunduğu, katılan mağdurenin ağlaması üzerine bırakıp kaçtığı, annesi tanığın ağlayan katılan mağdureye neden ağladığını sorması üzerine katılan mağdurenin yukarıda anlatılan olayı anlattığı, tanığın eşi katılan …’ı arayarak durumdan haberdar edip şikayette bulunduğu, olay yerinde bulunan diğer tanık ve pedegog gözetiminde beyanı alınan katılan mağdurenin anlatımları sanığın inkara yönelen savunması göz önüne alındığında olayın oluşuna uygun olduğu anlaşılmakla sanığın isnat edilen suçu işlediği anlaşılmakla, mevcut adli sicil kaydı da göz önünde bulundurularak daha az ceza ile uslanamayacağı göz önünde bulundurularak alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş, ” şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller;
Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunmaları, katılan ve mağdure beyanları, tanık anlatımları, teşhis ve polis tutanaklarından ibarettir.

IV.GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/588 Esas, 2015/405 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.09.2023 tarihinde karar verildi.