YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8141
KARAR NO : 2023/4852
KARAR TARİHİ : 06.09.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2014/297 Esas, 2015/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Sanığın soyut inkar ile yetindiğine, sanık ile mağdurenin dayısı arasında olan alacak verecek meselesinden yargılama konusu olayın kullanılmaya çalışıldığı iddiasının gerçekleri değiştirmediğine, mağdurenin sanık ile evliliğini sürdürmesi ve dedesinin vefat etmesi nedeniyle kendisini çaresiz görerek beyanlarını değiştirdiğine, küçük bir çocuğun herhangi bir telkinle sayfalar dolusu anlatımı yer ve zaman belirterek yapamayacağına, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkeme, “…sanığın aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunmaları,mağdurenin iç beden muayene raporunda iddiasını doğrular herhangi bir tespit olmaması,şikayetin iddia olunan ilk eylemden sonra geçen süre ve devam eden eylemler gözetildiğinde sıcağı sıcağına olmaması, mağdurenin dayısı ile sanık arasında önceden gelen para alışverişinden kaynaklı husumet bulunması, mağdurenin tutarsız beyanlarla bu husumet nedeniyle dayısının istemi üzerine bizzat suç attığını kovuşturmanın ilerleyen aşamalarında pedegog huzurunda alınan beyanlarında tekrarlaması, bir kısım tanıkların sanıkla mağdurenin dayısı ve dedesi arasında meydana gelen husumeti doğrulayan beyanları, tanık Cem’in borcu doğrulayan beyanı, pedagog bilirkişinin mağdure hakkında baskı altında olduğu ve yönlendirilmeye müsait yapıda olduğu yönündeki tespit ve mütalaası, bir kısım tanıkların da mağdureden duyuma dayalı olarak aslında böyle bir cinsel istismar eyleminin olmadığı dedesinin ve ninesinin kendisini zorladığı yönündeki beyanları ile dosya içerisinde mevcut tutanağa bağlanan mağdurenin dedesi ile sanık arasında para alışverişinden kaynaklı önceye dayalı husumeti ve bu amaca dayalı olarak şikaeytten vazgeçme vaadini içerir SMS çözümü kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği yönünde değişmeyen savunması aksine mağdurenin samimi ve muteber görülmeyen soyut iddiası dışında cezalandırılmasına elverişli ve yeterli her türlü şüpheden arınmış kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden…” şeklindeki gerekçesiyle sanığın beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2014/297 Esas, 2015/222 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.09.2023 tarihinde karar verildi.