YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8790
KARAR NO : 2023/4666
KARAR TARİHİ : 04.07.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2014 tarihli ve 2014/5875 Esas sayılı iddianamesiyle sanığın katılana yönelik işlediği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması talep edilmiştir.
2. Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli ve 2014/223 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamından anlaşılmasına göre sanığın sevk maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekırken beraatıne hukmedılmesınin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; “Katılan …’in 21 yaşında olduğu, 2004 yılında sanığın tecavüzüne uğradığını iddia etmesine rağmen aradan geçen sürede ve 10 yıl boyunca defalarca devam ettiği iddia olunan cinsel saldırılara karşı herhangi bir şikayetinin olmadığı gibi aksine 2007 yılında sanığın oğlu ile evlenip sanığın evinin üst katına yerleşmiş olması, tanık …’nin beyanlarına göre babası olan sanığa karşı normalin dışında yakınlık göstermesi; sanığın oğlu, kendisinin ise kocası olan …’in beyanlarına göre de babasına karşı oldukça samimi davranması, masumane bir yakınlıkla değil de duygusal bir şekilde ilgi göstermesinin kendisi tarafından fark edilmesi ve bu konuda uyarılması, … tarafından yakalandıkları gün, sanığın üzerini zorla soyduğunu iddia etmesine rağmen, eşi …’in bunun tam aksine rızasıyla ve herhangi bir korku ya da tedirginlik hali olmadığı halde soyunduğunu ve babasının yanına geçtiğini belirtmesi, tanık …’in bu olay nedeniyle babasını korumak gibi bir tavrının olamayacağı, aksine olaydan sonra hazırlık aşamasında ve yargılama sırasında sanığa baba demekten bile imtina etmesi gibi hususlar göz önüne alındığında, sanık ile gelinin olağan ilişkisinin zora değil karşılıklı rızaya dayandığı ve bu durumun aksine olarak katılanın rızası dışında sanığın ona karşı nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu hususunun sabit olmadığı kanaatine varılmıştır.” şeklindeki Dairemizce de usul ve kanuna, dosya kapsamına uygun bulunan gerekçesine binaen sanığın atılı suçtan delil yetersizliğinden 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli ve 2014/223 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve
dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.