Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/11138 E. 2023/8835 K. 25.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11138
KARAR NO : 2023/8835
KARAR TARİHİ : 25.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/51 E., 2022/213 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure … vekili, katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2012 tarihli ve 2012/92 Esas, 2012/1440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2012 tarihli ve 2012/92 Esas, 2012/1440 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan mağdure … vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.05.2018 tarihli ve 2015/1555 Esas, 2018/3676 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.05.2018 gün ve 2015/1555 Esas 2018/3676 Karar sayılı Kararına karşı itiraza gelerek kararın kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi mahkumiyet kararının onanmasını talep etmiş, dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulu 09.05.2019 gün ve 2018/14-626 Esas, 2019/397 Karar sayılı ilamıyla 20.03.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idari, cezai, hukuki her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılma hakkının bulunması nedeniyle anılan madde uyarınca bu husustaki takdir hakkının kullanılabilmesi için yokluğunda verilen mahkeme kararlarının Bakanlığa tebliğinin zorunlu olması nedeniyle itiraz konusu dosyadan haberi olmadığı anlaşılan Bakanlığa mahkemenin gerekçeli kararı tebliğ edilerek temyiz ettiği takdirde bu hususta gözetilip Dairesince yeniden değerlendirme yapılarak karar verilmesi için itirazın değişik gerekçeyle kabulü 15.05.2018 günlü Daire kararının kaldırılmasına dair verilen kararla birlikte gönderilen dosyayla ilgili verilen 10.12.2019 gün ve 2019/6412 Esas, 2019/13142 sayılı tevdi kararına istinaden İlk Derece Mahkemesince yapılan tebligat üzerine Bakanlık vekili tarafından hükümler temyiz edilmiştir.

5. Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2012 tarihli ve 2012/92 Esas, 2012/1440 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan mağdure … vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.11.2021 tarihli ve 2021/13371 Esas, 2021/9417 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2022/51 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz istemi
Mağdur çocukların anlatımları bir olay örgüsü içerisinde, puzzle parçaları gibi birbirini tamamlar, destekler, doğrular nitelikte olduğunu, eksik inceleme sonucunda hatalı karar verildiğini, kastın mevcudiyeti ve yoğunluğu, eylemin gerçekleştirilme şekli, olay yeri, mağdurun durumu ve yaşı, suç konusunun önem ve değeri, suç sebep ve saikleri birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılan Mağdure … Vekilinin Temyiz İstemi
Beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, kararın eksik ve hatalı inceleme sonucu alındığını, sanığın saldırıları neticesinde mağdur olan şahısların birbirini teyit eder ve doğrular nitelikte beyanları olduğunu, mağdurların beyanlarının soyut nitelikte olmadıkları ve somut kesin nitelikte deliller olduğunu, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesini talep etmiştir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Sanığın 27.12.2011 ve 31.12.2011 tarihleri arasında kendisiyle aynı halk otobüsüne binen mağdurlara farklı tarihlerde vücutlarına dokunmak suretiyle cinsel saldırıda bulunması nedeniyle hakkında mahkumiyet kararı verilmesini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesi:” Nilüfer Ticaret Meslek Lisesi öğrencisi olan mağdureler … …, … …, … ve …’ın okul çıkışı …’a ait B-24 hatlı otobüsüne binerek evlerine geldikleri, 27/12/2011 günü mağdureler … …, …, … ve … …’nın okul çıkışı otobüse bindiklerinde arka bölümdeki üçlü koltukta oturan sanığın yanında iki kişilik yer bulmaları üzerine … ve … …’un sanığın yanındaki koltuğa oturdukları, sanığın telefonla konuşurken hemen yanında oturan … …’un önce montunun üzerinden daha sonra da bacağına eliyle dokunduğu, …’in evinin bulunduğu durakta inmesinden sonra … …’nın …’in yerine oturduğu, sanığın mağdurenin bacağına eliyle temas ettiği ve … …’nın oturduğu yerden kalkarak otobüsün önüne doğru gittiği ve …’nin otobüsten indiği durakta otobüsten indiği ve ertesi gün yine mağdurelerin okul çıkışında bindikleri otobüste sanıkla karşılaştıkları ve sanığın ertesi gün mağdurelerle aynı otobüste seyahat edip yanında oturan …’nun bacaklarına eliyle dokunup okşadığı ve … … ile aynı durakta indiğinin iddia edildiği olayda, mağdurların aşamalardaki çelişkili anlatımları, savunma, inceleme dışı sanıklar … ve … ile sanık arasında yaşanan olay sonrasında mağdurelerin kolluğa başvurmaları şeklindeki olayın ortaya çıkış tarzı dokunma şeklindeki eylemlerin cinsel amaçla gerçekleştirildiğine dair delil bulunmaması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mağdurelerin soyut beyanları dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın CMK 223/2-e maddesi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatına karar verilmiştir. ” gerekçesi ile hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2022/51 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararında katılan mağdure … vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.