YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14411
KARAR NO : 2023/2707
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/18 E., 2022/196 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2012 tarihli ve 2008/323 Esas, 2012/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları, aynı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2012 tarihli ve 2008/323 Esas, 2012/316 Karar sayılı kararının sanık müdafiin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 09.05.2017 tarihli ve 2014/7412 Esas, 2017/2507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hüküm kurulurken savunma hakkının kısıtlanması nedeni ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.
3. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2017/352 Esas, 2019/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları, aynı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2017/352 Esas, 2019/77 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2019/5571 Esas, 2020/3542 Karar sayılı kararı sanık hakkında kurulan hükmün onanmasına karar verilmiştir.
5. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 29.09.2020 gün ve 2019/5571 Esas, 2020/3542 Karar sayılı onama yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2020 günlü, 2019/50283 sayılı itiraznamesiyle 6352 sayılı Kanun’un 99 uncu maddesi ile eklenen 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzere Dairemizin 19.10.2021 gün ve 2021/22286 Esas, 2021/8478 sayılı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2020 günlü itirazının kabulüne Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 29.09.2020 gün ve 2019/5571 Esas, 2020/3542 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mağdure ile tanık …’in aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, olay günü bakkala giden on iki yaşındaki mağdureye “az gelir misiniz” diyerek evine çağırmaktan ibaret eyleminin hileyle gerçekleştiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrasında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.
6. Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/18 Esas, 2022/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci fıkraları, aynı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.11.2022 tarihli ve 9-2022/120526 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Verilen cezanın yetersiz olması sebebiyle kararın hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Alt sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, katılan mağdure beyanlarının çelişkisiz ve hayatın olağan akışına uygun olduğuna, taraflar arasında husumet bulunmadığına, takdiri indirimin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.
C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mahkeme gerekçesine göre sanık hakkında kurulan hükmün hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, hile unsurunun gerçekleşmediğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece ”Sanık ile katılan mağdurenin aynı mahallede oturdukları, ailece görüştükleri, 06.09.2008 tarihinden birkaç hafta önce bir düğünden dönerken sahil yoluna gittikleri, burada sanığın katılan mağdureyi dudağından öptüğü, 06.09.2008 tarihinde sanığın yanında arkadaşı … *** olduğu halde bakkaldan dönen mağdureyi “az gelir misiniz” diyerek evine çağırdığı, katılan mağdurenin sanığın bakkaldan bir şey aldıracağını düşünerek sanığın evine gittiği, sanığın katılan mağdure ile birlikte eve giden … ***’i yatak odasına göndererek makyaj yapmasını istediği, … ***’in yatak odasına gitmesinden sonra katılan mağdureyi dudaklarından ve göğsünden öptüğü, göğsünü ve kalçasını okşadığı, bu olayı tanık … ***’in de gördüğü, mağdurenin karşı çıkması üzerine sanığın mağdure ve tanığa 1 TL para verip olayı kimseye anlatmamalarını istediği, bu şekilde sanığın zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel cinsel istismarı ve yargılama konusu çocuğa karşı cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği, katılan mağdure ile tanık …’in aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, olay günü bakkala giden on iki yaşını tamamlamamış mağdureye “az gelir misiniz” diyerek evine çağırmaktan ibaret eyleminin hileyle gerçekleştiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve bu haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurduğu” anlaşılmıştır.
Dosya kapsamında bulunan deliller;
Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanığın savunmaları, katılan mağdure beyanları, tanık anlatımları, emniyet evrakları, olaya dair tüm tutanaklardan ibarettir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/18 Esas, 2022/196 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.