YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3543
KARAR NO : 2023/9054
KARAR TARİHİ : 28.12.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/228 E., 2019/213 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2019/40 Esas, 2019/615 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/228 Esas, 2019/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Vekalet ücreti istemine ilişkindir.
2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sübuta yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mahkemece; “Sanığın alınan savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmediği, tanık …’nun Mahkeme huzurunda alınan ifadesinde; mağdurun cinsel istismar olayını kendisine anlatırken sürekli ağladığını beyan ederek mağdurun anlatımlarını doğruladığı, mağdurun ifadesine katılmış olan pedagogun beyanında mağdurun gelişiminin yaşına uygun olduğu, beyanlarına itibar edilmesi gerektiğinin bildirdiği görülmüştür. Yukarıdaki bilgiler ışığında; sanığın mağdur ile aralarında bir husumet olmadığı yönündeki beyanı, mağdurun kurgu olamayacak kadar ayrıntılı ve aşamalarda değişmeyen istikrarlı, görgüye dayalı, net, iddiayı tamamlayan anlatımları, mağdurun amcası olan sanığa iftira atacak bir nedeninin bulunmaması, mağdurun yaşı itibariyle yaşanmamış bir olayı bu şekilde ifade edemeyeceği ve mağdurun bir bayan olarak toplum içinde kendisini daha zor durumda bırakacak böyle bir olayı, meydana gelmediği halde ifade etmesinin hayatın olağan akışına uygun olmayacağı da dikkate alındığında sanık savunmalarının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek bu yöndeki savunmalarına itibar edilmemiş ve Sanık …’in üzerine atılı sarkıntılığı aşan düzeyde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği” gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu
olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/228 Esas, 2019/213 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.12.2023 tarihinde karar verildi.