Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/5490 E. 2023/3373 K. 22.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5490
KARAR NO : 2023/3373
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2013 tarihli ve 2013/98 Esas, 2013/397 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama neticesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 16.03.2021 tarihli ve 2016/9336 Esas, 2021/2114 Karar sayılı ilamıyla “Mağdur hakkında Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 03.04.2012 tarihli raporda mental retardasyon bulunduğunun belirtilmesi, Gebze … Devlet Hastanesinin 03.04.2012 günlü raporunda yapılan testler sonucunda mağdurun IQ’sunun 48 olup, zeka bölümü olarak orta derecede mental retarde sınırları içerisinde yer aldığının bildirilmesi ve tüm dosya içeriği karşısında, mağdurun dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek suç tarihinde herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, tespit edilecek durumun kendisine yönelik nitelikli cinsel istismar eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı ve mağduru bulunduğu eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, 18.11.2021 tarihli ve 2022/128 Esas, 2021/376 Karar sayılı karar ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davada, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE
1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler öncesinde 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen bozma öncesi verilen 19.12.2013 tarihli mahkumiyet kararı ile bozma sonrası kurulan 18.11.2021 tarihli mahkumiyet kararı arasında anılan 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin geçtiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Anılan gerekçeyle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,18.11.2021 tarihli ve 2022/128 Esas, 2021/376 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.