YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7871
KARAR NO : 2023/8601
KARAR TARİHİ : 18.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/972 E., 2016/460 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/972 Esas, 2016/460 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava Dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.05.2022 tarihli ve 9-2022/63553 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında mahkumiyete yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, cezada takdiri indirim uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkeme, “…Sanıklardan …’nın suç tarihinde Osmaniye Minibüsüne bindiği ve katılan …’ün arka tarafında oturup katılan …’nın sol kolunun dirsek ile omzu arasına eliyle dokunduğu, katılan pencere kenarında oturduğu için oturduğu koltuğun sağ tarafına doğru geçtiği, telefonunu eline aldığı arka koltuğa doğru tuttuğu, cep telefonunun ekranı ayna vazifesi yapması nedeniyle arkasındaki sanık …’nün bu kez yine katılan …’nın sol kolunun dirsek ile omuzu arasına tekrar eliyle dokunduğu, yine katılan …’nın oturduğu koltuğun sağ tarafına geçtiği, katılanın’ Ne yapıyorsun’ diye bağırması üzerine sanık …’nünde ‘Birşey yapmadım’ diye söylediği, katılanın minibüs şoföründen kapıyı kapatmasını istediği, minibüs şoförü kapatmak isterken sanığın inerek oradan kaçtığı, minibüs şoförü tarafından takip edildiği, daha sonra sanığın çevredekilerce yakalandığı, bu esnada katılan aynı zamanda eniştesi olan sanıklardan …’i aradığı, olay yerine gelen sanık … …’in, minibüsün içerisine alınan sanık …’ya yumrukla vurmak suretiyle hayati fonksiyonlarını hafif derecede etkileyecek, nazal fraktür oluşacak şekilde yaraladığı, bu şekilde sanıkların atılı suçları işledikleri tüm soruşturma evrakı kapsamından anlaşılmakla, …” şeklindeki kabul ve gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE
Katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları, tanıkların görgüye dayalı beyanlarının bulunmadığı hususu ile birlikte tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın katılanın dirsek ile omzu arasına dokunma şeklindeki eyleminin cinsel amaçla işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Anılan nedenle, onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/972 Esas, 2016/460 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.