YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9673
KARAR NO : 2023/8813
KARAR TARİHİ : 25.12.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2845 E., 2020/1515 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 27.11.2020 tarihli ve 2018/2845 Esas, 2020/1515 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan Bakanlık vekili, yokluğunda verilen ve 03.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı, kanunî süre içerisinde sunduğu temyiz dilekçesiyle temyiz etmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde dosyaya özgüleştirilen bir gerekçeye yer verilmeyerek tesis edilen hükme münhasır herhangi bir temyiz sebebi gösterilmediği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.