YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/11884
KARAR NO : 2023/7332
KARAR TARİHİ : 07.11.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/256 E., 2015/176 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.04.2014 tarihli, 2014/6034 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında katılan mağdure …’ye yönelik eylemi nedeniyle beden veya ruh sağlığı bozulacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, katılan mağdure …’a karşı eylemi nedeniyle çocuğun cinsel istismarı, her iki mağdureye karşı ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.
2. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2015 tarihli ve 2014/256 Esas, 2015/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan mağdurelere karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2018 tarihli Tebliğnamesinde sanık hakkındaki hükümlerin “Onanması” yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstekleri
Özetle; katılan mağdure …’ın aşamalardaki istikrarlı beyanlarına göre sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan mağdure … yönünden ise sanığın eyleminin sarkıntılık kapsamında kaldığına, mağdurelerin alışveriş amacıyla geldikleri iş yerinde dokuz dakika kalmaları ve rızaları ile iş yerinden ayrılmaları dikkate alındığında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığına, Mahkemenin gerekçesinde gösterdiği … perdeye dair kamera kaydına ilişkin bilirkişi çözümünün olmamasına, bu kayda dair CD’nin açılmamasına, Akdeniz Tıp Fakültesinin raporlarının dayanaksız olup annenin beyanlarına göre sağlıksız rapor tanzim edilmesine, dosyaya sundukları ve bilirkişilerce çözümü yapılan görüntülerde sanığın suçu işlemediğinin görülmesine rağmen bu hususun gerekçede hiç dikkate alınmamasına, tanık G.U.’nun sürekli birilerini şikayet ettiğine ve aşamalardaki beyanlarının da çelişkili olduğuna ve dilekçelerinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Mahkemece, suç tarihinde on beş yaşından küçük olan katılan mağdurelerin, 05.06.2013 günü saat 11.09 sıralarında sanığın işlettiği çikolata dükkanına şeker almak amacı ile giderek sanıktan 1 TL’lik şeker istedikleri, sanığın şekerleri tartıp her iki katılan mağdureyi üst kattaki yazıhane bölümüne çıkarttığı, şeker resimlerinin olduğu kitapçığı inceleyen katılan mağdure …’yi kucağına oturtup poposunu elleri ile okşadığı, diğer mağdureye karşı da aynı eylemi tekrarladığı, daha sonra katılan mağdure …’nin ailesinin merak edeceğini söylemesi üzerine bıraktığı katılan mağdurelerin dükkandan çıktıkları ve bu olayı katılanlara anlattıkları,
2. Dosyada mevcut 18.06.2013 tarihli … Perde’ye ilişkin kamera kayıtları CD’sinin incelenmesinden katılan mağdurelerin 05.06.2013 günü saat 11.09 sıralarında sanığa ait dükkana girip saat 11.18,58’de dükkandan çıktıklarının tespit edildiği, tanık ….’nun beyanında aynı gün saat 11.00 ila 12.00 arasında sanıktan izin aldığı, diğer çalışanın da iş yerinde bulunmadığı, iş yerinde zeminden dört basamak yukarı çıkıldığında yazıhane bölümünün olduğunun tespit edildiği, katılan mağdurelerin ruh sağlığının olaydan dolayı bozulduğunun belirlendiği, bu şekilde sanığın her iki katılan mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği kanaatine varıldığı, sanığın eylemine uyan ve lehine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması yoluna gidildiği görülmüştür.
3. Sanığın katılan mağdureleri iş yerinde cinsel amaçla tutmuş olması nedeniyle eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez cezalandırılması yoluna gidilmiş, eylemin çocuğa karşı gerçekleştirilmiş olması nedeniyle verilen cezalar aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca, yine sanığın bu eylemi cinsel amaçlı gerçekleştirmiş olması nedeniyle de 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca artırıldığı anlaşılmıştır.
4. Sanık atılı suçları işlemediğini savunmuş ve suç tarihinden yaklaşık bir buçuk ay kadar önce dinlenen tanık …. ile aralarında sanığın satmış olduğu çikolatanın erimesi ve iadesi sebebiyle bir tartışmanın söz konusu olduğunu, katılanların bu sebeple kendisine husumet beslediklerini ve iftira attıklarını beyan etmiş, bu ifadeyi tanık …. kısmen teyit etmiş ise de, hayatın olağan akışına uygun olmayan bu savunma ve tanık anlatımına katılan mağdurelerin aşamalarda değişmeyen tutarlı anlatımları, sanığa iftira atmalarını gerektirecek bir nedenin bulunmaması hususları ve dosya kapsamı nazara alınarak itibar edilmediği belirtilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Mahkemece tesis edilen karar hukuka uygun bulunmuştur.
B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleriyle bunun hukuki nitelendirmesinin belirtilmesi suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği, dosya kapsamına göre Mahkemece sanığın mağdurelere karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin sadece “Sanığın katılan mağdureleri iş yerinde cinsel amaçla tutmuş olması” şeklindeki denetime elverişsiz, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuş, bu sebeple Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2015 tarihli ve 2014/256 Esas, 2015/176 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2015 tarihli ve 2014/256 Esas, 2015/176 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.11.2023 tarihinde karar verildi.