YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2786
KARAR NO : 2023/5057
KARAR TARİHİ : 12.09.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. İskenderun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2020/320 Esas, 2021/440 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığı ve yargılama yapma yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı vermiştir.
3. Sanık müdafiinin itirazı üzerine İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nın 28.09.2021 tarih ve 2021/1236 sayılı kararı ile İskenderun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2020/320 Esas, 2021/440 Karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
4. İskenderun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/573 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
5. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 03.01.2023 tarihli ve 2022/2682 Esas ve 2023/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın 2018 yılı içerisinde … Kırtasiye isimli iş yerinde çalışmakta olduğu dönemde iş yerine gelen ve olay tarihi döneminde on iki yaşından küçük olan mağdureye “gel sana oyuncak vereyim oyna” şeklindeki sözleri ile mağdureye oyuncak verdikten sonra mağdurenin cinsel organına dokunup kıyafetlerinin üzerinden cinsel organını okşadığı ve bu eylemini yaklaşık bir ay içerisinde birden fazla (3-4) kez tekrarladığı, bu şekilde fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmiş olması nedeniyle eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığı, mağdurenin sanıkla herhangi bir akrabalık bağı olmadığı, iddia edilen bir husumet nedeni bulunmadığı, aynı şekilde tarafların akrabalarının da herhangi bir bağının olmadığı ve husumetin bulunmadığı, mağdurenin sanık tarafından işlendiğini iddia ettiği fillerin sanığın çalıştığı kırtasiye dükkanında gerçekleştirildiği, mağdure ve sanığın da kırtasiye dükkanında mağdurenin alışveriş yapması dışında herhangi bir tanışıklığının olmadığı, mağdurenin soruşturma aşamasında alınan beyanları ile mahkememiz huzurunda alınan birden fazla beyanlarında istikrarlı şekilde sanığın işlediği fiili anlattığı, mağdurenin beyanları alındığı sırada mağdurenin yanında bulunan pedagog bilirkişinin de raporlarında mağdurenin beyanlarına itibar edilebileceği yönünde tespitlerde bulunduğu, ayrıca sanık aşamalardaki savunmalarında mağdureyi simaen tanıdığını, kırtasiye dükkanında bir kaç saat yalnız kaldığını, genelde diğer çalışanların ve iş yeri sahiplerinin de iş yerinde olduğunu iddia etmiş ise de iş yerinin sahibi olan tanık …’in beyanlarında her gün yaklaşık 2-3 saat dağıtıma çıktığını ve kendisinin iş yerinde olmadığında sanığın iş yerinde bulunduğunu beyan ettiği, tanık Mihdi’nin de iş yerine ara sıra uğradığını beyan ettiği bu nedenlerle sanığın olayın yaşandığı tarihlerde iş yerinde yalnız çalıştığı sıralarda mağdureye karşı müsnet fiilleri işlediği vicdani kanatine varıldığından sanığın savunmalarına itibar edilmediği ve cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Mağdure aşamalardaki beyanlarında cinsel bölgesinin okşadığını beyan etmesine göre fiilin sarkıntılık düzeyini aşıp aşmadığının tartışılması gerekli olup tartışma görevinin üst dereceli görevli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 inci ve 5271 sayılı Kanun’un 4 üncü maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 03.01.2023 tarihli ve 2022/2682 Esas ve 2023/8 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.09.2023 tarihinde karar verildi.