Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/3420 E. 2023/4577 K. 22.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3420
KARAR NO : 2023/4577
KARAR TARİHİ : 22.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/136 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

2. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/136 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 27.10.2016 tarihli ve 2016/5301 Esas, 2016/7397 Karar sayılı kararı ile özetle mahkumiyet kararlarının yerinde olmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2017 tarihli ve 2017/20 Esas, 2017/34 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında;
a) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

4. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2017 tarihli ve 2017/20 Esas, 2017/34 Karar sayılı Kararının katılanlar vekilleri, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 03.05.2018 tarihli ve 2017/8329 Esas, 2018/3334 Karar sayılı kararı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek direnme kararıyla ilgili hükümler kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2022 tarihli, 2018/(Kapatılan)14-259 Esas, 2022/339 Karar sayılı kararı ile direnme hükmü yerinde görülmeyerek Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2017 tarihli ve 2017/20 Esas, 2017/34 Karar sayılı kararının bozulmasına karar verilmiştir.

6. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/445 Esas, 2023/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından
5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar ve Katılan Mağdure Vekillerinin Temyiz İstekleri
Dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği sabit olduğu halde beraatine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, şikayetin geç yapılma sebebini açıklandığına, kararın bozulmasına ve sanığın cezalandırılması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
”…Mağdurenin 2009 yılında gerçekleştiğini iddia ettiği eylemlerle ilgili olarak yaklaşık 6 yıl sonra 21.01.2015 tarihinde müracaatta bulunması, mağdurenin babası … ***, halasının oğlu … *** ve amcasının oğlu (aynı zamanda halasının damadı) … *** hakkında 29.10.2009 tarihinde sanığa yönelik olarak işledikleri kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin kesinleşmesinden sonra … ***’ın 16.06.2014 tarihinde hükümlü sıfatıyla cezaevine alınması, 21.01.2015 tarihinde dava konusu olaya ilişkin olarak gerçekleşen müracaat sonrası 2015 yılı Ağustos ayında … ***’ın mahkûmiyetine hükmedilen Yeşilhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 20.07.2010 tarihli ve 13-91 sayılı dosyasında yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması, sözü edilen dosyada yürütülen yargılama sırasında mağdure ve annesi Dursune’nin tanık sıfatıyla alınan beyanlarında, … ***, … *** ve … ***’ın da savunmalarında sanık tarafından mağdureye yönelik olarak gerçekleştirilen bir cinsel eylemin bulunmadığını açıkça belirtmeleri, aşamalarda yaşadıkları yerde başına gelen hadisenin duyulmasını istemedikleri için eylemlerin gerçekleştiği tarihte şikâyette bulunmadıklarını belirten mağdurenin, 2012 yılında gayrıresmî şekilde evlendiği Mesut *** ile yaklaşık 5-6 ay karı koca hayatı sürdürdükten sonra Mesut tarafından evliliğin sonlandırılması üzerine babaevine dönmesi ve bu süreçte sanık tarafından gerçekleştirildiğini iddia ettiği eylemlerin çevrede bulunanlarca öğrenilmesine rağmen olayı 2015 yılında adli makamlara intikal ettirmesi, kendisinde “Down sendromu” olarak bilinen bir rahatsızlık bulunan tanık Yeşim ***’nun olayın gerçekleşme biçimine dair aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen anlatımlarda bulunması, sanığın atılı suçları işlemediğine dair istikrar arz eden savunmaları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın mağdureye karşı eylemlerini gerçekleştirdiğini gösteren her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp iddianın şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığın mağdureye yönelik eylemlerinin sabit olmadığı kabul edilmiş, sanık … *** hakkında katılan … ***’a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın üzerine yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması dikkate alınarak CMK 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.” şeklindedir.

IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar ve katılan mağdure vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/445 Esas, 2023/35 Karar sayılı kararında katılanlar ve katılan mağdure vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ve katılan mağdure vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.