YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3542
KARAR NO : 2023/7485
KARAR TARİHİ : 20.11.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/368 E., 2022/669 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2014 tarihli ve 2013/896 Esas, 2014/577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/368 Esas, 2022/669 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli ve 2021/2485 Esas, 2022/938 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmamasında kanun metninin tekrarıyla yetinilerek gerekçesiz anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/368 Esas, 2022/669 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafii Temyiz İsteminde Özetle
Mahkemenin kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, sanığın suçunun sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olmasının bozma nedeni olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince; ”Suç tarihinde sanığın bakkala gitmekte olan mağdur … …’ı yanına çağırarak onunla konuşup derslerini sorduğu, daha sonra mağdura ” seni öpebilir miyim” dediği, mağdurun sanığı daha önceki tarihlerde de görmüş olması ve sanığın 1955 doğumlu olup yaşı nedeniyle herhangi bir kötülüğe maruz kalacağını düşünemeden sanığın kendisini yanaklarından öpmesine izin verdiği, sanığın mağdureyi yanaklarından öptükten sonra boynunu öpmeye başlaması üzerine mağdurenin sanığı ittirerek kaçıp eve gittiği ve olayı ailesine anlattığı, Sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyerek bildirdiği tanıklar vasıtası ile olay yerinin herkese açık ve hareketli bir yer olması nedeniyle eylemi gerçekleştirmesinin mümkün olmadığını savunmuş ise de; görgü tanığı bulunmayan olayda kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olarak inkarda bulunabileceği hususları da gözönüne alındığında sanıkla mağdure arasında herhangi bir husumet bulunmadığı gibi mağdurenin saptanabilen başka bir amacı olduğunun da ileri sürülmediği, olay tarihinde henüz … ve bekar bir … kız olması nedeniyle kendi iffetine zarar verecek şekilde yalan söylemediğine dair mahkememizde oluşan kanaate göre sanığın suç ve cezadan kurtulmayı amaçlayan savunmalarına itibar edilmediği” gerekçesiyle hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/368 Esas, 2022/669 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.11.2023 tarihinde karar verildi.