Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2011/27811 E. 2013/23989 K. 25.09.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/27811
KARAR NO : 2013/23989
KARAR TARİHİ : 25.09.2013

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, haftasonu ücreti, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesi ile davacı işçinin, davalı işverene ait işyerinde, 22.02.2006-13.07.2009 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, haftanın 7 günü günde 12 saat süreyle çalıştığını, yılda 52 hafta tatili gününün yaklaşık 40 hafta tatilinde çalıştırıldığını, fazla çalışma ücreti ile dini ve milli bayram günlerinde yaptığı çalışmalar karşılığı ücretlerin tam ve eksiksiz olarak ödenmediğini, sigorta primine esas kazançlarının tam olarak gösterilmediğini, bu nedenlere dayalı olarak, iş sözleşmesinin, davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacı işçinin son aylık ücretinin asgari ücret kadar olduğunu, yılda iki defa yarım maaş tutarında ikramiye verildiğini, erzak yardımı yapıldığını, yakacak yardımı yapıldığını, yemek ve servis yardımı yapıldığını, kapsam dışında olmasına karşın toplu iş sözleşmesinden yararlandırıldığını iddia ederek kıdem tazminatı ile ücret, asgari geçim indirimi alacağı, fazla çalışma ve hafta sonu çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesi ile davacı işçinin iş sözleşmesinin, 14.07.2009 ve 15.07.2009 tarihlerinde izin almaksızın ve mazeret de bildirmeksizin ardı ardına iki iş günü işe gelmemesi nedeniyle 4857 Sayılı Yasanın 25 / II-g maddesi kapsamında haklı nedenle feshedildiğini, davacı işçinin, davalı işverene ait işyerinde üç vardiya halinde çalıştığını, istisnai olarak fazla çalışma yaptığını, fazla çalışma yaptığında da ücret bordrosuna yansıtılarak karşılığı ücretin ödendiğini, dini ve milli bayram günlerinde yapılan çalışmalarında ücret bordrolarına yansıtılarak ödendiğini, davacı işçinin, Temmuz-2009 dönemi aylık ücretinin de 16.07.2009 tarihinde banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm ve davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalıyı 21/07/2009 tarihi itibariyle temerrüde düşürmesi karşısında, hükmedilen bayram tatili alacağının tamamına, talep de dikkate alınarak, 21/07/2009 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava ve ıslah tarihi esas alınmış ve dava ile ıslah edilen miktarlar ayrılarak faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 Sayılı H.M.K.’nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının A bendinin 2. maddesinin tamamen çıkartılarak yerine; “2- Hesaplanan ve takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle 454,81TL bayram tatili alacağının kabulü ile, 21/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiz oranı ile birlikte davalı tarafından alınıp davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” bendinin yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 5.90 TL’sinin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 25/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.