Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2011/29429 E. 2013/24451 K. 30.09.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/29429
KARAR NO : 2013/24451
KARAR TARİHİ : 30.09.2013

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkili davacı işçinin, davalı…Ltd.Şti.’de iş 2003/Ocak-5.11.2008 arası çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, ücretinin 800 TL net olduğunu, haftanın 6 günü 08.30-20.30 arası çalıştığını, nadiren 20.00’de iş yerinden ayrıldığını, bazı günler hat açma işlerinin yetişmesi için 23.00’a kadar çalıştığı olduğunu, yıllık izinlerini yılda 7 gün olarak kullandığını,milli bayramların hepsinde çalıştğını, dini bayramlarda nöbetleşe çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin ve genel tatil alacakları istemiştir.
Davacı vekili daha sonra davalılardan… Ltd. Şirketini davalı göstererek ek dava açmış ve bu davada da davacı müvekkilinin 2003/Ocak ayında… şirketinde çalışmaya başladığını daha sonra Arge şirketinin başka bir iş yerine nakledildiğini, burada iş akdinin işveren yetkilisi … tarafından haksız olarak feshedildiğini, her iki şirket arasında organik bap olduğunu ve alacaklardan her iki şirketin birlikte sorumlu olduğunu iddia ederek aynı taleplerde bulunmuştur.
Mahkemece her iki dosya birleştirilip yargılamaya yapılarak karar verilmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar davanın reddini istemişlerdir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının davalı şirketlerden… Ltd. Şirketine bağlı olarak 2.4.2003 tarihinde çalışmaya başladığı ve bu çalışmasının 18.9.2008 tarihine kadar sürdüğü, 19.9.2008 tarihinde diğer davalı Arge İletişim Ltd. devredildiği ve bu davalı şirketin iş yerinde çalışmaya başladığı ve bu çalışmasının fesih tarihi olan 2.2.2009 tarihine kadar sürdüğü, davalı… Ltd. Şirketinde 2.4.2003-18.9.2008 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı halde davacının sigortasının 16.10.2007-31.3.2008 tarihleri arasında davalı Arge şirketinden kuruma yatırıldığı, davalı şirketlerin hissedarlarının aynı kişilerden oluştuğu, ayrıca her iki şirketin… firmasının bayiliğini yaptığı, bu nedenle davalı… Ltd. Şirketinin davacının tüm kıdeminden devralan işveren olarak sorumlu olduğu, fesih işleminin haksız olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı Taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenme süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.
Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.
Somut olayda,fazla mesai hesabında davacı işçinin günde 11 saat çalıştığı kabul edildiği halde ara dinlenmenin yukarıdaki ilkelere aykırı olarak 1 saat yerine 1,5 saat alınması hatalıdır.
3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllık ücretli izin alacağı, davacının hizmet süresine göre hakettiği izin gün sayısı bulunup, kullandığı anlaşılan 2003 ve 2004 yılların ait izin süreleri düşülerek bakiye 42 gün üzerinden hesaplanmıştır.Davacı ise dava dilekçesinde yıllık izinlerini yılda 7 gün olarak kullandığını belirterek yıllık izin alacağı talebinde bulunmuştur. Davacının açık talebi karşısında bu talebin aşılarak yıllık izin alacağına hükmedilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.09.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.