Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2011/42206 E. 2013/29561 K. 18.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/42206
KARAR NO : 2013/29561
KARAR TARİHİ : 18.11.2013

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 15.01.2008 – 01.02.2009 tarihleri arasında davalı iş yerinde temizlik işinde çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, haftanın 7 günü 07.00-20.00 arası çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, bayramlarda çalıştığını, Aralık, Ocak maaşlarının ödenmediğini iddia ederek ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı tarafça davaya karşı cevap verilmemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, 15.1.2008-1.2.2009 arası çalıştığını iddia etmiş, davalı savunma yapmamış, mahkemece 24.6.2008-1.2.2009 arası davalı yerde çalıştığı kabul edilmiştir.
Dosya içinde bulunan hizmet döküm cetveline göre davacının davalı iş yerinde en son 2008 Aralık ayından 30 gün çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır.
Dinlenen davacı tanıkları, davacının işten ayrılma tarihi ile ilgili beyanda bulunmamışlardır.
Davacı, iddia ettiği çalışma süresini ispat edememiştir.
Mahkemece davacının davalı iş yerindeki çalışma süresinin resmi kayıtlarda yer aldığı şekilde 24.6.2008-30.12.2008 yerine 24.6.2008-1.2.2009 olarak kabulü ile yapılan hesaplamalara göre hüküm kurulması hatalıdır.
3- Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.
Dosya içerisinde davacının çalışma saatleri ile ilgili yazılı belge bulunmamaktadır. Davalı tanık beyanları ile fazla çalışma yaptığını ispat yoluna gitmiştir.
Mahkemece, davalı tanık beyanı ve davacının temizlik işçisi olduğu dikkate alınarak, davacının günlük çalışma süreleri 07.00-18.30 olarak alınıp, haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.
Davalı … davacının haftanın 6 günü 08.00/08.30 – 18.30 arası çalıştığını, davacının eşi olan tanığı ise eşinin 07.00’da işe gittiğini beyan etmiş olmaları karşısında, davacının günlük çalışma süresinin 08.00 – 18.30 arası olduğunun kabulü ile 1 saatlik ara dinlenmesi de dikkate alınarak fazla çalışma alacağının bu hesaplamaya göre hüküm altına alınmaması hatalıdır.
4-Davacının çalıştığı yerin dershane olması nedeni ile hafta sonlarında da çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağına hükmedilmişse de davacı tanığının, davacının eşi olması ve davalı tanığının da davacının haftada bir gün izin kullandığını beyan etmesi nedeni ile davacı haftanın 7 günü çalıştığını ispat edememiş olup hafta tatili alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.