YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/21176
KARAR NO : 2014/22892
KARAR TARİHİ : 02.07.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin emeklilikle sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının, davalı şirkette çalıştığı sürece düzensiz ve geçimsiz tavırlar sergilediğini, diğer çalışanlarla uyum sağlayamadığını, işyerinde sık sık huzursuzluk çıkardığını, verilen talimatlara uymadığını, çoğu zaman zamanında işbaşı yapmayarak bu tip davranışlarından dolayı davalı işverenlikçe şifahi olarak sık sık uyarıldığını, davacının emeklilik işlemlerini davalı işverenlikten habersiz yürüttüğünü ve bilgisi dışında emekli olduğunu, davacının iddia ettiği tarihte değil, 25.09.2009 tarihinde emekli olduğunu, emeklilik başvurusunu ise 03.06.2009 tarihinde yaptığını, davacının işverenin bilgisi dışında emekli olduktan sonra da davalı şirkete yazılı veya sözlü herhangi bir bilgi vermeksizin çalışmaya devam ettiğini, davalı işverenliğin davacının primlerini ödemeye devam etmesi nedeniyle maddi zarar gördüğünü, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını, fazla çalışmasının ve ulusal bayram genel ttil günlerinde çalışmasının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini emeklilikle sona erdirdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdem tazminatına uygulanması gereken faizin başlangıcı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.
Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.
Somut olayda, davacının, kendisine yaşlılık aylığı bağlandığına dair alınarak davalıya ibraz ettiğine dair her hangi bir belgeye dosyada rastlanılamadığından, kıdem tazminatında faiz başlangıcının dava tarihi yerine fesihten itibaren başlatılması hatalı ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın kıdem tazminatı ile ilgili (1.) bendinde yeralan “ aktin fesih tarihi olan 03.06.2009” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine, “dava tarihi olan 15.12.2009” ibaresinin yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.