YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/22596
KARAR NO : 2014/21149
KARAR TARİHİ : 23.06.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde son olarak sevkiyat amirliğinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, manevi tazminat ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iyi niyeti suiistimal ettiğini, işleri aksattığını, disiplinsiz davrandığını, bu sebeplerle iş aktinin haklı olarak fesh edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, feshin 4857 sayılı yasanın 26.maddesine göre işverenin olayı öğrenmesinden sonra 6 işgünü içinde yapılması gerekirken olaydan bir ay geçtikten sonra yapıldığından davalı işverence yapılan feshin yasaya uygun olmadığı , feshe yönelik diğer iddialar da ispatlanamadığından feshin haklı nedene dayanmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, bunların yanında davacının diğer taleplerinin de yerinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiş, manevi tazminata ise hükmedilmemiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı lehine vekalet ücretine hükmedilirken fazla çalışma ücreti talebinde red edilen 56,46 TL ile tamamen red edilen manevi tazminat istemi açısından ayrı ayrı hesaplama yapılması gerekirken, yürürlükte olan A….T nin 10. ve 12. maddeleri dikkate alınmadan karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının vekalet ücretlerine ilişkin 3 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;
“ 3- Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte olan A….T. hükümlerine göre 3.161.82 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,
– Davalı vekille temsil edildiğinden, yürürlükte bulunan A….T. nin 12. maddesine göre red edilen fazla çalışma ücreti alcağı açısından 56,46 TL ve red edilen manevi tazminat alacağı yönünden yürürlükte bulunan A….T. nin 10. maddesine göre 1.200,00 TL olmak üzere toplam 1.256,46 TL. vekalet ücretinin, davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine ” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 4.05 TL’nin davacıya arta kalanın davalıya 23/06/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.