Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2013/14009 E. 2015/9364 K. 05.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14009
KARAR NO : 2015/9364
KARAR TARİHİ : 05.03.2015

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, tatil ücreti, izin ücreti, prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 23.12.1998 tarihinden itibaren 10 yılı aşkın bir süre davalı bankada farklı bölüm ve şubelerde görev yaptığını, son olarak 27.03.2006 tarihinde … Şubesine şube müdürü olarak atandığını, davalı bankanın iş sözleşmesini 27.02.2009 tarihinde haksız ve hukuka aykırı şekilde feshettiğini, bunun üzerine davacı tarafından işe iade davası açıldığını, açılan davanın mahkemece reddedildiğini, davalı bankaca davacının iş sözleşmesinin İş Kanununun 25/II-e maddesine dayanılarak feshedildiğini, davacının yoğun işçi çıkarımının yapıldığı banka tarafından haksız bahanelerle ve gerçeğe uygun olmayan nedenlerle davacının hamileliği nedeniyle feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, tatil ücreti, yıllık izin ve prim ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 23.12.1998 tarihinde uzman yardımcısı olarak görev yapmaya başladığını, en son şube müdürü olduğunu, davacının iş sözleşmesinin 27.02.2009 tarihinde İş Kanunu madde 25/II-e bendi gereğince feshedildiğini, iş akdinin feshi tarihinde davacının … şubesinde müdür görev seviyesinde görev yaptığını, fesih bildirimi içeriğine atıfla, fesih nedeninin gayet açıkça belirtildiğini, davacı tarafından işe iade davası açıldığını, anılan işe iade davasında da davacı tarafından bu davanın dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların ileri sürüldüğünü ve söz konusu iddiaların bu davada tartışılarak sonuca bağlandığını, kararın içeriğine atıfla, temyiz edilen kararın Yargıtay tarafından onandığını, sonuç olarak ortada kesin hüküm varken davacı tarafından aynı iddialar ileri sürülerek feshin haklılığının tartışılmaya çalışılmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının tüm talepleri ve kıdem tazminatı talebinin bütünüyle dayanaksız ve yersiz olduğunu, kesin hüküm itirazları bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yıllık izin ve prim alacağının tahsiline, bu alacaklara ilişkin fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, diğer talepler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fazla mesai ve hafta tatili ücretine yönelik talebinin değerlendirilmesi yönünde davalı işverenlik nezdinde bulunan belgelerin HMK’nun 221. Maddesi gereğince celbi ile, gerektiğinde mahallinde bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
3-Dosyada bulunan yıllık izin kullanıldığına ilişkin belgeler de değerlendirilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.