YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/2196
KARAR NO : 2014/33159
KARAR TARİHİ : 06.11.2014
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı dava dilekçesi ile; Müvekkilinin davalı işyerinde 22/09/2006 da işe girdiğini, aylık net 2.400 TL aldığını, toplam 10.200,70 TL alacağı olduğunu, ancak kendisine 3.180 TL ödeme yapıldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, 2008 yılının Kasım ayı maaşı, 10 günlük mesai ücreti ve asgari geçim indiriminin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının müvekkili şirkette 21/09/2006 tarihinde vasıfsız işçi olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin işin gerekleri doğrultusunda 10/11/2008 tarihinde sonlandırıldığını, asgari ücret ile çalıştığını, davacının da aralarında bulunduğu Dilman Konakları inşaatında çalışan işçilere inşaatın süresinde tamamlanması sonucu istisnai başarı primi olarak bordrolarında ayrıca prim olarak belirtilmediğini ve ödemeler toplamı kalemi içinde yer aldığını, davacının maaş bordrosuna eklenen prim tutarlarını, son aylık ücreti gibi yansıtarak haksız kazanım elde çalıştığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davada avukat ile temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nın geçici 3/2. Maddesi yollaması ile HUMK’ nin 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin paragrafındaki “Davacı vekili için takdir edilen 539,23 TL avukatlık ücreti ile” sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 06.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.