YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18147
KARAR NO : 2014/22329
KARAR TARİHİ : 30.06.2014

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.04.2013 gün ve 2011/44700 Esas, 2013/12415 Karar sayılı kararı ile “puantaj kayıtlarına göre işyerinde haftada 6 gün çalışıldığı, aynı nedenle dava açan davacı tanığının hafta tatil ücret alacağının reddedildiği, hafta tatilini davacının kullandığı, keza dinlenen bir davacı tanığının fazla mesai ücret alacağının da reddedildiği, tanık beyanlarının birbirleri ile örtüşmediği, fazla mesai yapıldığının da kanıtlanmadığı” gerekçesi ile fazla mesai ve hafta tatil ücret alacak istemleri yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davalılar aleyhine açılmış birçok davalar olup Yargıtay’dan geçerek onandığı, aynı şartlarda çalışan işçilerin dosyaları olduğu ve dosyaya sunulduğu, dinlenen tanıkların da davası olmadığı, aynı şartlarda çalışan işçiler arasında eşitsizlik vuku bulacağı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davalı bankalık tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “puantaj kayıtlarına göre işyerinde haftada 6 gün çalışıldığı, aynı nedenle dava açan davacı tanığının hafta tatil ücret alacağının reddedildiği, hafta tatilini davacının kullandığı, keza dinlenen bir davacı tanığının fazla mesai ücret alacağının da reddedildiği, tanık beyanlarının birbirleri ile örtüşmediği, fazla mesai yapıldığının da kanıtlanmadığı” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece “ davalılar aleyhine açılmış birçok davalar olup Yargıtay’dan geçerek onandığı, aynı şartlarda çalışan işçilerin dosyaları olduğu ve dosyaya sunulduğu, dinlenen

tanıkların da davası olmadığı, aynı şartlarda çalışan işçiler arasında eşitsizlik vuku bulacağı” gerekçesi ile direnilmiş olup, emsal sunulan kararlara göre bozma kararının yerinde olmadığı, bu nedenle direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 30.06.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.