Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2014/23554 E. 2015/34728 K. 08.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/23554
KARAR NO : 2015/34728
KARAR TARİHİ : 08.12.2015

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)
DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde 2005 yılında muhasebe elemanı olarak çalışmaya başladığını, daha sonra ihracat bölümüne atandığını, iş akdinin feshedildiği 06/10/2012 tarihine kadar bu bölümde çalıştığını, davalı şirkette pazar günleri hariç ger gün mesai yaptığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek fazla mesai ücret alacaklarının ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının ücretine fazla çalışma ücretlerininde dahil olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı, davacının ücretine fazla çalışma ücretlerinin dahil olduğu ve davanın reddedilen kısmı için davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmediği gerekçesi ile temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı yararına vekalet ücreti takdir edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davacının fazla mesai yaparak çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalının cevap dilekçesini ıslah ederek zamanaşımı itirazında bulunması üzerine, buna değer verilerek, fazla mesai alacağı kabul edilmiş isede zamanaşımı nedeniyle reddedilen kısım için davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasına 6. bendi tamamen silinerek yerine,
“Davalı vekille temsil edildiğinden taktiri indirim dışında reddedilen 2.213,38 Tl için karar tarihindeki AAÜT. Uyarınca hesaplanan 1.500 TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.