YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/29611
KARAR NO : 2016/2184
KARAR TARİHİ : 27.01.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, prim alacağı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 07/08/2007-10/11/2011 tarihleri arasında mağaza sorumlu yardımcısı olarak çalıştığını, son ücretinin aylık net 1200 TL olduğunu, iş akdinin 10/11/2011 tarihinde davalı işveren tarafından haksız ve gerekçesiz şekilde feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, prim alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının iş akdinin 10/11/2011 tarihinde Iş Kanunu’nun 25. Maddesinin II-ı bendi gereği müvekkili şirket tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının tüm yasal hakedişlerinin ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, bakiye izin ücretinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne, fazla mesai ücreti talebinin kısmen kabulüne, prim alacağı ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kullandığı tespit edilen izin süreleri mahsup edilerek bakiye 27 gün üzerinden yıllık izin ücreti hesaplanarak hüküm altına alınmış ise de; son ay bordrosunda tahakkuk ettirilen 813,39 TL izin ücretinin, 30/11/2011 tarihinde davacının dosyada mübrez banka hesabına ödendiğinin anlaşılması karşısında, yıllık izin ücreti talebinin reddi gerekirken, kabulü hatalıdır.
3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.