YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7173
KARAR NO : 2014/11868
KARAR TARİHİ : 09.04.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” denmiştir.
Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.
Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında somut olay incelendiğinde, gerekçeli kararın davalı vekiline 09/12/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Buna göre temyiz süresinin son günü 17/12/2013 günü olup bu son gün hafta sonu günlerine denk gelmediği gibi ulusal bayram ve genel tatil günlerine de denk gelmemektedir. Davalının temyiz talebi, 29/01/2014 günü, temyiz süresi geçtikten sonra yapılmıştır. Mahkemece davalı vekilinin temyiz talebi 13/02/2014 tarih ve 2012/124 E – 2013/465 K. sayılı ek karar ile süreden reddedilmiştir. Bu ek karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebinin süre geçtikten sonra yapıldığı anlaşıldığndan temyiz talebinin reddine dair ek karar usul ve yasaya uygundur.
SONUÇ:
Davalı vekilinin, temyiz talebinin süreden reddine dair 13/02/2014 tarih ve 2012/124 E – 2013/465 K. sayılı mahkeme ek kararına yönelik tüm temyiz itirazlarının REDDİ İLE, usul ve yasaya uygun olan EK KARARIN ONANMASINA, 09/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.