YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/10106
KARAR NO : 2017/8565
KARAR TARİHİ : 22.05.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 09/08/2007 ila 28/09/2012 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde çalıştığını, sözleşmesinin davalı tarafça haksız biçimde feshedildiğini, işe iade davası sonrasında, müvekkiline 11/06/2013 tarihinde 3.833,22 TL. kıdem ve 1.495,41 TL. ihbar tazminatlarının ödendiğini, tazminatlarının en son çalıştığı Eylül 2012 döneminde aldığı 986,00 TL. brüt ücrete göre hesaplanmadığını ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının sözleşmesinin 10/10/2012 de haklı nedenle sona erdirildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının tamamen ödendiğini, 30/09/2012 de yıllık ücretli izin alacağına karşılık 114,00 TL. ödendiğini, Eylül 2012 dönemine ilişkin olmak üzere 21/06/2012 de 400,00 TL. avans verildiğini, bakiye ücretinin 11/07/2013 de 326,43 TL. olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Karar başlığında dava tarihinin 25/06/2013 yerine 01/07/2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3- Davacının hangi tarihte davalı işyerinde çalışmaya başladığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Davacı, davalı işyerinde 09/08/2007 tarihinde çalışmaya başladığını ileri sürmekte, davalı ise taraflar arasındaki iş sözleşmesi ve SGK kaydında yazılan şekliyle, 27/10/2008 tarihinde çalışmaya başladığını savunmaktadır.
Davacının iddiasını ispat etmek için dinlettiği her iki tanığı da, davacıdan sonra davalı işyerinde çalışmaya başlamıştır. Tanık Serhat Kasım/2009 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davacının ise, kendisinden önceki bir tarihte işe başladığını, tanık Asuman ise Ekim/2010 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davacının ise kendisinden 3 yıl kadar önce davalı işyerinde çalışmaya başladığını, beyan etmişlerdir. Ancak davacı tanıklarının işe başlama tarihleri gözetildiğinde, davacının taraflar arasındaki iş sözleşmesi ve SGK kaydında görülen 27/10/2008 tarihinden önce işe başladığını bilebilecek durumda olmadıkları, davacının, davalı işyerinde 09/08/2007 tarihinde işe başladığı iddiasını ispatlayamadığı anlaşıldığından davacının, davalı işyerinde işe başlama tarihinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi ve SGK kaydında yazıldığı gibi 27/10/2008 tarihi yerine iddia gibi 09/08/2007 tarihi olarak kabul edilmesi hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.