Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/15626 E. 2019/13616 K. 18.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/15626
KARAR NO : 2019/13616
KARAR TARİHİ : 18.06.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkillerinin davalı işyerinde 09.12 2004 – 06.12.2012 tarihleri arasında sorumlu hemşire olarak çalıştığını, SGK primlerinin asgari ücret üzerinden ödendiğini, müvekkillerinin davalıyı SGK’ya şikâyet etmesi sebebiyle işten çıkarıldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işyerinde 09.12 2004 – 06.12 2012 tarihleri arasında çalıştığını, davacının yeni yönetimin kendisini uyarmasına rağmen ciddiyet göstermeyerek kendisini işten attırdığını, asgari ücret aldığını, SGK tarafından yapılan denetimde de davacının asgari ücret beyanında bulunduğunu, fazla çalışma ve dini resmi bayram çalışması yapılmadığını, kıdem tazminatı dışındaki alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının işinin gereğini yapmadığını, kendisine hatırlatıldığı haide yapmamakla ısrar ettiğini, yapmakla yükümlü olduğu görevlerini yerine getirmemesi nedeniyle İş Kanunu’nun 25/2-h maddesi gereği iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü yönünde karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Davacının %30 taktiri indirim yapıldıktan sonra hakettiği ve hüküm altına alınması gereken fazla mesai alacağı 31.111,39 TL, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ise 1.154,98 TL. olduğu halde bu alacakların sırasıyla 26.666,90 TL. ve 804,98 TL. olarak keza davacının hakettiği yıllık ücretli izin alacağının 1.024,58 TL. olmasına rağmen bu alacağınında sebebi anlaşılmayan bir şekilde 524,58 TL. olarak hüküm altına alınması ve davada takdiri indirim dışında red olmamasına rağmen davalı lehine ücreti vekalete hükmedilmesi davacı temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Dava kısmi dava olup davalı davadan önce temerrüde düşürülmediğinden hüküm altına alınan ulusal bayram genel tatil ücreti ve izin ücreti alacağının dava dilekçesi ile istenen kısımlarına dava, bakiyelerine ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken tamamı için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve fazla mesai, ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından takdiri indirim nedeniyle oluşan fark için kısmen red hükmü kurulmaması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 4, 5 ve 6 numaralı bentlerinin çıkarılarak yerlerine;
“4-Davacının fazla mesai ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile net 26.666,90 TL. fazla mesai alacağının dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin taktiri indirim nedeniyle reddine,
5-Davacının ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı talebinin kısmen kabulü ile, net 500,00 TL. ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının dava tarihi olan 19/12/2012 tarihinden itibaren; ıslah olunan net 304,98 TL. ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının ıslah tarihi olan 29/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin taktiri indirimi nedeniyle reddine,
6-Davacının yıllık izin alacağının kabulü ile, net 500,00 TL. yıllık izin alacağının dava tarihi olan 19/12/2012 tarihinden itibaren; ıslah olunan net 24,58 TL. yıllık izin alacağının ıslah tarihi olan 29/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, davalıdan alınan nispi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 18.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.