YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/16799
KARAR NO : 2017/5836
KARAR TARİHİ : 04.04.2017
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.04.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına …geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01/04/2012 tarihinden 06/01/2014 tarihine kadar kademe ustası olarak davalı işyerinde en son net 1.600,00 TL. ücretle haftanın 7 günü 07:30-23:00 saatleri arasında çalıştığını, işyerinde yemek ve servis uygulamasının olduğunu, hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, resmi tatillerde de çalışmasını sürdürdüğünü, bu çalışmalarının da ödenmediğini, iş akdine davalı tarafça gerekçe gösterilmeksizin haksız olarak son verildiğini, davacının yıllık izin alacağının bulunduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davada öncelikle husumet itirazında bulunduklarını, davanın açıldığı … İnşaat Malz. San. Tic. Ltd. Şti ile … Hazır Beton madencilik İnş. Malz. San ve Tic. Ltd. Şti.’nin farklı olduğunu, davanın yanlış firmaya açıldığını, davacı müvekkili … Hazır Beton Madencilik İnş. Malz. San ve Tic. Ltd. Şti. arasında 01/04/2012 tarihli kısmi süreli iş sözleşmesi imzalandığını, davacının 01/04/2012 tarihinde işe başlayıp 06/01/2014 tarihinde işten ayrıldığını, müvekkili Şirkette asgari ücretle çalışmakta olduğunu, fazla çalışma ve mesai yapılmış olması halinde bedellerinin peşinen ödendiğini sunulan belgeler ve kayıtlar doğrultusunda davacının müvekkili Şirkette haftanın 5 günü çalıştığını, bayram ve genel tatillerde çalışmadığını, davacının ücretinin banka hesapları ve herhangi bir ihtirazı kayıt içermeyen ücret bordroları ile sabit olduğunu, davacının 08:00-20:00 saatleri arasında araç tamircisi olarak çalıştığını, yaptığı işlemlerde üzerine düşen özen ve yükümlülüğe aykırı davranışları sebebi ile müvekkili Firma tarafından 4857 sayılı Kanun’un 25. maddesi uyarınca haklı nedenle iş sözleşmesi feshedilerek işten çıkarıldığını, buna rağmen sunulan makbuz ile de sabit olduğu üzere kıdem tazminatının ödendiğini, işten ayrılırken her hangi bir alacağı kalmadığını, tüm alacaklarının ayrı ayrı kendisine ödendiğini, işten ayrılırken her hangi bir alacağı kalmadığını, tüm alacaklarının ayrı ayrı kendisine ödendiğini, hafta tatillerini ve yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmektedir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak; davacının davalı … İnş. Malz. San. Tic. Ltd. Şti. ait işyerinde 01/04/2012-06/01/2014 tarihleri arasında iş akdine bağlı olarak kademe ustası sıfatıyla çalıştığı, davacının herhangi bir neden gösterilmeksizin ve ihbar sürelerine uyulmadan iş akdine son verildiği, davacının hesap ekstresinde kıdem tazminatı ödemesi ile 1.613,54 TL. ödemenin yapıldığı bu miktarın bilirkişi raporunda irdelenerek mahsuba gidildiği, tanık anlatımları göz önünde bulundurulduğunda fazla çalışmanın yapılmasına rağmen ücretinin ödendiğine ilişkin davalı tarafça herhangi bir delilin ibraz edilemediği anlaşılmakla davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Somut uyuşmazlıkta, davacı hafta tatili çalışma iddiasının tanık delili ile ispatlamaya çalışmıştır. Davalı tanığı işyerinde haftanın 6 günü çalışıldığını beyan ederken davacı tanıkları ise davacının “genelde haftanın her günü çalışırdı”, “arasıra pazar günleri izin kullanırdı” şeklinde soyut ve hesaplamaya elverişli olmayan beyanlarda bulunmuştur. Bu nedenle ispatlanmayan hafta tatili ücret alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
3-Davacı işçinin fazla çalışmasının olup olmadığı hususu ihtilaflıdır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taraf tanık beyanlarının uyumlu olmadığı tespitine yer verilip taleple bağlı olarak fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır.
Dosya içeriğindeki bilgi, belge ve bilhassa davalı tanığı beyanına göre; davalı işyerinde haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalışma olduğu, 1,5 saat ara dinlenmesinin tenzili ile günlük 10,5 saat, haftalık 63 saat çalışma yapıldığı, buna göre de davacının haftalık 18 saat fazla çalışmasının olduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde bu alacağın kabulü isabetsizdir.
4-Ayrıca fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmaların tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir. (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).
Somut uyuşmazlıkta, davacının fazla çalışma, reddedilmesi gereken hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışma iddiası tanık anlatımlarına dayalı olarak hesaplanmıştır. Buna karşın Mahkemece bu alacaklara takdiri indirimi uygulanmamıştır. Bu yönüyle de karar yerleşik içtihatlara aykırıdır.
5-Davacı davasını kısmî taleplerle açmış, bilahare ıslah ile talep miktarlarını artırmıştır. Bu durumda, faiz başlangıç tarih ve miktarlarının dava ve ıslaha göre ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken bu ayrım gözetilmeksizin hüküm kurulması da usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.