Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/19377 E. 2018/12054 K. 29.05.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/19377
KARAR NO : 2018/12054
KARAR TARİHİ : 29.05.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Tafsiye Halinde … Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı asil, davalıya ait işyerinde 06.04.2002 tarihinde usta makineci olarak çalışmaya başladığını, işyeri sahiplerinden davalı …’ün işyerini kapattıkları gerekçesi ile 13.04.2008 tarihinde iş akdini sonlandırdığını ve işçilik alacaklarını da ödemediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile ikramiye, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalılar Cevaplarında Özetle:
Davalılar tarafından cevap dilekçesi sunulmamış ve davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davalı şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.
Somut uyuşmazlıkta davacı asil fazla çalışma yaptığı iddiası ile alacak talebinde bulunmuştur. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacının iddiasını ispatlayamadığı anlaşılmıştır. Nitekim bu husus hükme esas bilirkişi raporunda da belirtilmiş olup, davacının iddia ettiği çalışma saatlerine istinaden hesaplama yapılarak takdir mahkemeye bırakılmıştır.
Davacı asilin fazla çalışma yaptığı yönündeki iddiasını ispata ilişkin olarak herhangi bir delil sunmadığı dikkate alındığında, talebin reddi yerine kabulüne hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.