YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22130
KARAR NO : 2019/13316
KARAR TARİHİ : 13.06.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle, davacının davalıya ait iş yerinde 01.05.2008 ile 26.02.2013 tarihleri arasında kesintisiz olarak düz makineci görevi ile çalıştığını, davacının aylık net 870,00 TL. maaş aldığını, aldığı ücretin asgari ücret kısmının bankaya yatırıldığını ve geri kalan kısmının ise elden ödendiğini, davacının hafta içi ve Cumartesi günleri 08:00 ile 18:15 saatleri arasında çalıştığını ancak çoğu kez akşam 22:00’a kadar çalışmak zorunda bırakıldığını, davacıya 5 aydır elden ödenmesi gereken maaş miktarının ödenmediğini, davacının çalışma şartlarının kötü olması ve olumsuz koşullar sebebi ile Kartal 14. Noterliği’nin 26.02.2013 tarihli ve 4964 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile işçilik alacaklarının ödenmesini talep ettiğini ancak davalı işverenin davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle, davacının davalı iş yerinde makineci olarak çalıştığını ve işe gelmemesi sebebi ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-g bendi uyarınca iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının brüt 940,50 TL. ücret ile çalıştığını, davacının imzaladığı ücret bordroları ile bu durumun sabit olduğunu, davacının aldığı maaşa göre primlerinin ödendiğini, davacının ücret alacağının bulunmadığını, davacının işe giriş çıkışlarının kart sistemi ile yapıldığını, kartlar incelendiğinde davacının çalışma saatlerinin belirlenebileceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-24/05/2019 tarih ve 2017/8 Esas sayılı YİBK kararı ile “Bir miktar para alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin talep edildiği kısmî davada, dava konusu miktarın kısmî ıslahla faiz talebi belirtilmeksizin arttırılması halinde, arttırılan miktar bakımından dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedileceği” yönünde karar verilmiş olup, böylece ıslahta sadece miktarın arttırılması yeterli olup, dava dilekçesindeki faiz istemi ıslahı da kapsayacağından, davacının ıslah dilekçesinde faiz talebi olmadığı gerekçesiyle ıslah ile artırılan alacak miktarlarının faizsiz olarak hüküm altına alınması hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin paragraflarının çıkartılarak yerlerine;
“9.294,19 TL. net kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 26.02.2013 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”
“809,91 TL. net ücret alacağının 100,00 TL.sinin dava tarihi olan 29.04.2013 tarihinden itibaren, bakiye 709,91 TL.sinin ıslah tarihi olan 02.03.2015 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”
“1.235,64 TL. net fazla çalışma alacağının 100,00 TL.sinin dava tarihi olan 29.04.2013 tarihinden itibaren, bakiye 1.135,64 TL.sinin ıslah tarihi olan 02.03.2015 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”
“241,96 TL net genel tatil alacağının 100,00 TL.sinin dava tarihi olan 29.04.2013 tarihinden itibaren bakiye 141,96 TL’sinin ıslah tarihi olan 02.03.2015 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 13.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.