YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/23320
KARAR NO : 2018/19862
KARAR TARİHİ : 07.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalıya ait işyerinde satın alma uzmanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, çalıştığı sürece yaptığı fazla çalışmaların ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, fazla mesai isteğinin zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin sona ermesinde mesai ücreti dahil ibra ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı vekili iş sözleşmesinde bordroya itiraz edilmediği takdirde davacının bordro içeriğini kabul edilmiş sayılacağına dair 5/a hükmünü, yılda 270 saate kadar fazla mesailer için geçerli olduğunu bildirmişse de, Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına göre iş sözleşmesinde açıkça aylık ücretin fazla mesailer karşılığı ücreti de kapsadığı hükmüne yer verildiği durumda dikkate alınabildiğini, davaya konu somut olayda dosyaya sunulan sözleşmelerde bu anlama gelecek bir açık düzenleme bulunmadığını, davalı vekilinin bir diğer iddiası yazılı sözleşmenin 7/b maddesinde “ fazla mesainin işveren vekilinin talimatına bağlı olduğu” düzenlemesinin yer aldığı, davacının işverenin talimatı olmadan çalışmasının fazla mesai olarak nitelendirilemeyeceğine ilişkin olup, böyle bir iş sözleşmesi eksik normdur, işçinin fiilen işin gereği fazla mesai yaptığının ispat edildiği durumda, İş Kanunu hükümlerine göre fazla mesai ücreti talep hakkı olduğu hususunda tereddüt bulunmadığı,davacının taraflar arasında yapılan sözleşmelerde kararlaştırılan haftalık 40 saat mesaiyi aştığını tanık anlatımları ve dosya kapsamındaki delillerle ispatladığı fazla çalışmalarından kaynaklanan ücret alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekili dava dilekçesinde hafta içi çalışması ile her Cumartesi çalıştığı iddiasıyla fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur. Mahkemece davacının her Cumartesi günü çalıştığı gerekçesiyle fazla mesai hesabı yapılmış ise de davacı tanıklarından İrem Yağmurdereli’nin davacının ayda iki Cumartesi çalıştığını beyan etmesi karşısında Cumartesi günlerinin tamamında çalıştığı kabul edilerek hesaplamaya itibarla sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.