YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/23421
KARAR NO : 2018/19838
KARAR TARİHİ : 06.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde makine sorumlusu olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, zamanaşımı def’ini öne sürüp, davacının haksız yere işi bıraktığını ve dönmediğini, bunun üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiklerini, fazla çalışma yaptığında ücretinin ödendiğini, izinlerini kullandığı gibi tatillerde de çalışma yapmadığını, alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız şekilde fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında, davacının fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı hususunda, uyuşmazlık vardır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ücret bordrolarında fazla çalışma tahakkuku olan aylar dışlanarak, davacının davalı işyerinde haftada 2 gün süre ile 08:30-19:00 saatleri arasında 3 gün ise 08:30-22:00 saatleri arasında Cumartesi günleri ise 08:30-13:00 saatleri arasında toplam 12,5 saat fazla çalışma yaptığı kabulü ile alacak hesabı yapılmıştır.
Davalı işverenin dosyaya ibraz ettiği duruşma zabıtları ile UYAP sisteminde yapılan incelemede, davalı işverene karşı benzer nedenlerle dava açan farklı bir işçinin davasında davacı tanık olarak beyanda bulunmuş olup, yeminli anlatımında işyerinde uygulanan normal mesai saatleri dışında yapılan fazla çalışmaların ücretlerinin ödendiğini beyan etmiştir. Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönde bir ödeme belgesi bulunmadığı belirtilse de davacının ikrarı doğrultusunda hafta içi 19:00 dan sonra ve Cumartesi günleri 13:00 dan sonra yapılan fazla çalışmaların karşılığının ödendiği kabul edilmelidir. Buna göre fazla çalışma davacının haftanın 5 günü 08:30-19:00, Cumartesi günleri de 08:30-13:00 saatleri arasında çalıştığı süreye göre belirlenmelidir.
Davacının mahkeme huzurundaki ödemeye ilişkin ikrarının göz ardı edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.