YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/24002
KARAR NO : 2018/20631
KARAR TARİHİ : 15.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacı işçinin, davalı işverene ait işyerinde 25.03.2013-07.04.2014 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, işyerinde her işi yaptığını, son aylık ücretinin net 2.370.00 TL olduğunu, haftada 6 gün 08.30-21.30 veya 22.00’a kadar çalıştığını, dini bayramların ilk günü hariç tüm resmi tatil ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacı işçinin davalı işverene ait işyerinde 11.04.2013-08.04.2014 tarihleri arasındaki dönemde mutfak personeli olarak çalıştığını, ortada haklı bir neden olmadığı halde iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, aylık ücretinin bordrolarda göründüğü kadar olduğunu, fazla çalışma yapmadığını, bayram günlerinde çalışmadığını, davacı işçi bir yıldan daha az çalıştığı için yıllık ücretli izne hak kazanmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalıya ait işyerinde meze ustası olarak çalışan davacının tazminat ve alacaklarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Davacı işçi son aylık ücretinin net 2.370,00 TL. olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren işçinin ücret bordrolarında görünen ücreti aldığını savunmuştur. Aylık ücret bordrolarında davacı işçinin ücreti asgari ücret olarak gözükmekte olup, tarafların tanıkları davacının ücretinin 2.300,00 TL. olduğunu belirtmişlerdir. Mahkemece net 2.370,00 TL. üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmış ise de, tarafların tanıklarının davacının ücretinin 2.300,00 TL. olduğu yönündeki beyanları karşısında aylık ücretin net 2.300,00 TL. olduğu kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Fazla belirlenen ücrete göre yapılan hesaba itibarla karar verilmesi isabetsizdir.
3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki fazla çalışma ücreti hesabının doğru yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, tüm tanık beyanlarına göre, davacının haftada 6 gün, günde 12 saat çalıştığı anlaşılmaktadır.
Dairemizin yerleşik uygulamasına göre fazla çalışma haftalık hesaplanmalıdır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, davacının günlük 12 saatlik çalışmasından 1,5 saat ara dinlenmesi düşünülerek günde 10,5 saat, haftada 63 saat çalışıp, haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek haftalık bazda dönem ücreti ile hesaplama yapılmasından ibarettir. Mahkemece, günlük bazda son ücret üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar ile fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması isabetsizdir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.