Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/25049 E. 2018/21497 K. 26.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/25049
KARAR NO : 2018/21497
KARAR TARİHİ : 26.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacı işçinin 22.03.2010 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 25.01.2013 tarihine kadar aşçıbaşı olarak mesai saatleri değişecek şekilde günlük 13 saatten fazla çalıştığını, bu çalışmanın ulusal bayram ve genel tatil yapılmadan devam ettiğini, yemeği ve servisi işyerinin karşıladığını, davacının aylık net 1.775,00 TL maaş aldığını, iş akdinin haksız olarak feshedilmesinden doğan hakların … 15. Noterliği’nin 10.05.2013 tarih ve 12995 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalıdan talep edildiğini ancak buna rağmen alacakların ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; ekonomik kriz nedeniyle davalı firmanın zor durumda olduğunu bu sebeple iş akdinin karşılıklı olarak feshedildiğini, iş akdi sonlanırken davacıya tüm haklarının verildiğini ve iki tarafın birbirlerini ibra ettiğini, davacının dava yolu ile talep ettiği tüm hakların kendisine resmi yollardan ödendiğini, ihbar ve kıdem tazminatının ödendiğine dair 19.02.2013 tarihli protokol imzalandığını, davacının sadece bazı cumartesi günleri şirket merkez yemekhanesinde saat 09.00-13.00 saatleri arasında çalıştığını ve bunun karşılığının verildiğini, yıllık izin alacaklarının kendisine en son maaş ile verildiğini, iş akdinin 7/a maddesinde günde 11 saati aşmamak koşulu ile yılda 270 saate kadar fazla mesai yaptırılabilir ibaresinin olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının fazla mesai yaptığını ispatladığı ve bazı aylarda davacının hesabına bordrolarda tahakkuk ettirilen fazla mesailerin ödendiği ve bilirkişinin fazla mesai tahakkuku olan bordrolardaki ayları fazla mesai hesabında dışladığı görülmüştür.
Bordrolarda fazla mesai tahakkuku olması halinde Dairemiz uygulaması, fazla mesai tahakkuku olan bordrolarda davacı imzası var ise ilgili ayların dışlanması, fazla mesai bordrolarında işçinin imzası yok ise fazla mesailerin miktar olarak mahsubu yolundadır.
Somut uyuşmazlıkta, dosyaya sunulan bordrolarda bazı aylarda fazla mesai tahakkuklarının olduğu ancak bordrolarda imza olmadığı anlaşıldığından, mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak fazla mesai hesaplanıp ödenen miktarların toplamdan parasal mahsubu yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken, fazla mesai tahakkuku olan ayların dışlanması hatalıdır.
3-Temerrüt ihtarnamesinin varlığına ve dava ve ıslah dilekçelerindeki faiz isteminin de bu yönde olmasına rağmen kıdem tazminatı dışındaki alacaklara temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava-ıslah ayırımı yapılarak faiz yürütülmesi hatalıdır.
4-Kıdem tazminatı dışındaki alacaklar bakımından hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 26/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.