YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/26773
KARAR NO : 2018/22133
KARAR TARİHİ : 03.12.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 30/01/2007 tarihinde mutfak görevlisi olarak işe başladığını, zamanla terfi ettiğini ve satış elemanı olduğunu, işe girdiğinde …’ya bildiriminin yapılmadığını, bir buçuk yıl sonra 2008 yılı Mayıs ayında …’ya bildirim yapıldığını, 2011-2012 yıllarında ücret zammı yapılmadığını, ücretlerin düzensiz ödendiğini, fazla mesailerin ödenmediğini, bunları talep edince de müvekkilinin hakaret görüp işten kovulduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının Nisan 2008 tarihinde müvekkili nezdinde işe başladığını, daha önce başladığı yönündeki iddiasının doğru olmadığını, 09/07/2012-11/07/2012 tarihleri arası mazeretsiz işe gelmediği için iş akdinin İş Kanunu 25/2 maddesine göre bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, hakaret gördüğü iddiasının doğru olmadığını, brüt maaşının 900,00 TL olduğunu ve ücretlerinin ödendiğini, fazla mesaisinin bulunmadığını, yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı dava dilekçesinde, davalı işyerinde kış mevsiminde 08.30-19.30 saatleri arası diğer aylar ise 08.30-20.00 saatleri arası çalıştığını, ara dinlenme sürelerine uyulmayarak sadece 10 dakika yemek molası verildiğini iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur.
Bilirkişi tarafından davacının kış aylarında haftanın 6 günü 08.30-19.30 saatleri arası, yaz aylarında ise haftanın 6 günü 08.30-20.30 saatleri arası çalıştığı belirlemesi yapılıp buna göre fazla mesai talebi hüküm altına alınmıştır.
Davacının yaz aylarına yönelik talebinin 08.30-20.00 saatleri arası olduğu halde, HMK’nın 26. maddesine aykırı şekilde talep aşılarak 08.30-20.30 saatleri arasında çalıştığının kabulüyle fazla mesai hesabı yapılması hatalıdır.
3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nın 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.