YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/27290
KARAR NO : 2018/21813
KARAR TARİHİ : 28.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalılar bünyesinde çalıştığını, evlilik nedeni ile iş akdini sona erdirdiğini, hak etmiş olduğu kıdem tazminatının kendisine ödenmediğini, bu nedenle haketmiş olduğu kıdem tazminatı alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Davalı Bakanlık, davanın kısmi dava ya da belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının mazeretsiz olarak işe gelmediğini iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, ihale makamı konumunda olduklarını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı … Org. San. Ve Dış Tic. A.Ş, davacının hastane yönetimi ve emrinde çalıştığını, ihale alan firmalar değişse de davacının aralıksız olarak aynı yerde çalıştığını, davanın kendileri yönünden husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, davacının evlilik nedeni ile is sözleşmesini feshettiğine ilişkin bir bildiriminin bulunmadığını, davacının işten çıkarılmasının hastane talimatı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar, davacıya ait işyeri ve … kayıtları ile bilirkişi raporuna dayanılarak kıdem tazminatı alacağının kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, alınması gereken harç yönünden davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin, tereddüte yer vermeyecek şekilde hüküm kurulması gerekirken alınması gereken harcın birden fazla davalı olduğu halde “davalıdan tahsiline” denilerek karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının harca ilişkin paragrafının çıkartılarak, yerine;
“Alınması gereken 205,60 TL harçtan peşin alınan 68,31 TL harcın mahsubu ile 138,29 TL eksik harcın davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı … San. Ve Dış Tic. A.Ş’den alınarak hazineye irat kaydına,
Davacı tarafından yapılan 24.30 TL başvurma harcı, 68,31 TL peşin harcın davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı …. San. Ve Dış Tic. A.Ş’den alınarak davacıya verilmesine
Davacı tarafından yapılan 300,00 TL bilirkişi ücreti, 50,00 TL tebligat ve müzekkere masrafı olmak üzere toplam 350,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 28.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.