Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/27460 E. 2015/29562 K. 22.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/27460
KARAR NO : 2015/29562
KARAR TARİHİ : 22.10.2015

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 09.03.2015 gün ve 2013/ 15144 Esas, 2015/ 9441 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, iş mahkemelerinde hüküm altına alınan alacakların bürüt veya net olduğunun belirtilmesine gerek olmadığı, bu yönde bir açıklama olmadığında alacağın net olduğunun anlaşılması gerektiği gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dairemizin “Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi” ve ayrımcılık tazminatının koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile verilen bozma kararına karşı yerel mahkemece “…iş mahkemelerinden verilen kararlarda hükmedilen alacağın, diğer hukuk mahkemelerinde olduğu gibi net mi brüt mü olduğunun belirtilmesine gerek olmayıp, net mi brüt mü olduğu belirtilmeden hükmedilen bir alacağın NET olduğunun anlaşılması gerektiğinden bozmanın buna dair kısmına uyulmayıp önceki kararda ısrar edilmiştir ” gerekçesi ile direnilmiş, ayrımcılık tazminatı bakımından uyma kararı verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ihbar ve kıdem tazminatı net olarak belirlenmiş ve mahkemece bu raporda net olarak hesaplanan miktarlara hükmedilmiş olmakla, direnmenin bu nedenle doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22/10/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.