YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/28566
KARAR NO : 2017/14088
KARAR TARİHİ : 25.09.2017
MAHKEMESİ : …İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 17/06/2003 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, … olarak taşıma işi yaptığını, en son net 850,00 TL ücret alan davacının 12/06/2008 tarihinde işveren tarafından işten çıkartıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının 01/09/2004-12/06/2008 tarihleri arasında hal …ü olarak çalıştığını, fazla mesai yapmayan davacının asgari ücret ile çalıştığını, yıllık izinlerini kullandığını, dini bayramda çalışmak zorunda kalan personele bayram ertesinde çalıştıkları gün kadar izin verildiğini, davacıyı işten çıkartmadıkları için kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya incelendiğinde, davacı vekilinin 10.03.2014 tarihli bir ıslah dilekçesi sunduğu ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti kalemlerinde miktar arttırımına gittiği ancak bu dilekçenin harçlandırılmadığı, Mahkemece bu yönde ara kararı oluşturulmadığı, davacı vekilinin değişmesinden sonra yeni vekilin bu kez sadece kıdem tazminatı miktar arttırımına ilişkin 28.10.2014 tarihli ıslah dilekçesi sunduğu ve bu dilekçenin Mahkemenin uyarısı olmaksızın aynı tarihte harçlandırıldığı, bu nedenle harç yatırılmayan ve sonraki ıslah dilekçesinden daha fazla miktar içeren ilk ıslah dilekçesinin hükümsüz kaldığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece usul hükümlerine göre ilk ıslah dilekçesinin harcının Harçlar Kanununun 30. maddesi uyarınca tamamlattırılması gerekirken bu yapılmadığından harcı yatırılan ve sadece kıdem tazminatı miktarında arttırım yapılan ıslah dilekçesine göre hüküm kurulması gerekirken, geçerli ıslah dilekçesiyle arttırılan kıdem tazminatı alacağı dışındaki fazla çalışma ücreti ve ihbar tazminatına yönelik dava dilekçesindeki miktarları aşacak şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.