YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/28605
KARAR NO : 2019/1475
KARAR TARİHİ : 17.01.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 09.05.2005- 11.07.2013 tarihleri arasında satış destek elemanı olarak dönem aylık net 1,600 TL ücret ve buna ilave her ay değişen tutarlarda satış primi almak suretiyle çalıştığını, iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, prim, yıllık ücretli izin, fazla mesai, 10 günlük ücret ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, davalı işyerinde 8 yıl 2 ay 2 gün çalışmış olup, hak ettiği yıllık ücretli izin süresi 130 gündür.
Dosyadaki belgelerden, davacının 2008 yılında 9 gün, 2009 yılında 7 gün, 2012 yılında 8 gün yıllık ücretli izin kullandığı anlaşılmakta olup ayrıca davacı dava dilekçesinde her yıl 1 hafta izin kullandığını açıkladığından, belge olmayan yıllar için de 1 hafta (7 gün) izin kullandığı kabul edildiğinde, davacının kullandığı yıllık ücretli izin toplamda 59 gündür.
Bu durumda kullandırılmayan izin gün sayısı 71 olup, davacının yıllık ücretli izin alacağının 71 gün üzerinden hesaplanması gerekirken, 82 gün üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.